Η συμβουλή του θείου μου: «Πρόσεχε κακομοίρη μου! Να μην λες πέρα δώθε τι ψηφίζεις». Αυτή τη συμβουλή μου έδινε πριν από κάθε εκλογική αναμέτρηση ένας θείος μου, ο οποίος είχε τραβήξει πολλά επειδή γνώριζαν οι λάθος άνθρωποι τις πολιτικές του πεποιθήσεις. Εγώ του εξηγούσα ότι αυτά ήταν πια παρελθόν και ότι δεν υπάρχει λόγος να φοβόμαστε. «Καλά, κάνε όπως καταλαβαίνεις. Μην πεις μετά όμως ότι δεν σου τα είπα», έκλεινε τη συζήτηση.
Ο θείος έχει πεθάνει εδώ και χρόνια. Αυτές τις μέρες όμως φέρνω συχνά στο μυαλό μου τη συμβουλή του. Και πώς μην τον κάνω;
Τελευταία, βλέπω όλο και πιο συχνά φίλους να είναι στα μαχαίρια για κάποιο θέμα οικονομολογικού ενδιαφέροντος ή για ένα άρθρο του κ. Βαρουφάκη. Πολλοί μιλούν για εκτελεστικά αποσπάσματα στο Γουδή, κρεμάλες στο Σύνταγμα, ίσως και καρμανιόλες στην πλατεία Κλαυθμώνος. Άλλοι πάλι, προτιμούν να δίνουν διαλέξεις περί ορθολογισμού και συλλογικής ευθύνης, βαδίζοντας δίπλα από άστεγους και πεινασμένους –άλλου τύπου βία αυτή.
Ο θείος έχει πεθάνει εδώ και χρόνια. Αυτές τις μέρες όμως φέρνω συχνά στο μυαλό μου τη συμβουλή του. Και πώς μην τον κάνω;
Τελευταία, βλέπω όλο και πιο συχνά φίλους να είναι στα μαχαίρια για κάποιο θέμα οικονομολογικού ενδιαφέροντος ή για ένα άρθρο του κ. Βαρουφάκη. Πολλοί μιλούν για εκτελεστικά αποσπάσματα στο Γουδή, κρεμάλες στο Σύνταγμα, ίσως και καρμανιόλες στην πλατεία Κλαυθμώνος. Άλλοι πάλι, προτιμούν να δίνουν διαλέξεις περί ορθολογισμού και συλλογικής ευθύνης, βαδίζοντας δίπλα από άστεγους και πεινασμένους –άλλου τύπου βία αυτή.
































