14 χρόνια μετά…

απο ΡΑΟΥΛΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ

Συνήθως γράφονται πολλά.

Αλλά το κάθε τι σε αυτή τη συγκυρία έχει τη δική του αξία.

Δεν γίνεται να μην συγκρίνεις το σήμερα με το χθες, δεν γίνεται με μην σκεφτείς πως θα μπορούσαν να είναι τα πράγματα, αν ο Ανδρέας Παπανδρέου ήτανε μαζί μας.

Πώς να αποφύγεις τη μνήμη και πώς να ξορκίσεις σκέψεις που καθημερινά γεννιούνται στο μυαλό σου;

Πώς να αποφύγεις τη σκέψη ( έστω και υποθετική στον υπέρτατο βαθμό) πως θα ήτανε τα πράγματα σήμερα αν μπορούσε να καθοδηγήσει τη χώρα και το λαό;

«Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες» , υπό τριπλή επικυριαρχία και ΔΝΤ;

«Εθνική Ανεξαρτησία, Λαϊκή Κυριαρχία, Κοινωνική Απελευθέρωση», πάντα επίκαιρα και πάντα στο μυαλό μας, για να αποδεικνύουν πόσο βιαστικά κάποιοι φώναξαν για τη «δικαίωση του αγώνα».

«Κοινωνική Δικαιοσύνη» με τα βάρη στους «μη προνομιούχους», με το αίσθημα της αδικίας διάχυτο σε ολόκληρη την κοινωνία, με τον τρόμο να κυριαρχεί στις σκέψεις για το μέλλον αυτής της χώρας.

«Περήφανα γηρατειά» με το πετσόκομμα των συντάξεων, τις αυξήσεις στα όρια συνταξιοδότησης.

Ατελείωτος θα ήταν ο κατάλογος παρόμοιων αναφορών.

Πάντως αν δεν υπήρχε Ανδρέας δεν θα υπήρχε το ΠΑΣΟΚ. Δεν θα στρατευόμασταν σε αυτή την υπόθεση και δεν θα μπορούσε ποτέ να ακολουθήσει την πορεία που ακολούθησε, σηματοδοτώντας τη σύγχρονη πολιτική ιστορία της χώρας, με τρόπο ανεξίτηλο.

Με το τεράστιο αναγεννητικό του έργο αλλά και τα μεγάλα σφάλματα .

Αντί περισσοτέρων κάποια αποσπάσματα από ομιλίες και γραπτά του Ανδρέα. Επιλεγμένα έτσι για να έχουν και σήμερα τη σημασία τους:

Γιατί κάποιοι αρνούνται να διαβούν το στενό της λήθης!!...

«Αποδεχόμαστε τη μαρξιστική μέθοδο ανάλυσης των φαινομένων χωρίς να είμαστε δογματικοί»...

Ανδρέας Γ.Παπανδρέου

Να υλοποιήσουμε τις πολιτικές για τις οποίες μας ανέδειξε στην Κυβέρνηση ο λαός....ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ Γ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ ΧΡ. ΚΙΟΥΠΗ, ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΝΙΚΗ 20/06/10

1. Τι σημαίνει για το ΠΑΣΟΚ η υιοθέτηση λύσεων όπως αυτή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου προκειμένου η χώρα να γλιτώσει τη χρεοκοπία;

Ο πρόεδρος είπε πως «δεν έχουν σχέση με την ιδεολογία μας». Τα στελέχη μας λένε πως δεν έχουν σχέση με το ΠΑ.ΣΟ.Κ. Οι εργαζόμενοι εκφράζουν ήδη ανοιχτά και τη διαφωνία τους και την αγανάκτηση τους. Ο λαός αντιδρά, προβληματίζεται και απογοητεύεται.
Η υιοθέτηση αυτών των πολιτικών συνιστούν στρέβλωση της εικόνας του ΠΑ.ΣΟ.Κ, οδηγούν σε διάρρηξη των κοινωνικών συμμαχιών που οδήγησαν το ΠΑ.ΣΟ.Κ στην εξουσία, αμφισβητούν ευθέως την προοδευτική φυσιογνωμία του κινήματος και κυρίως της Κυβέρνησης και θέτουν εν αμφιβόλω τη Δημοκρατική προοπτική της χώρας.
Σε ότι αφορά το δίλλημα αυτό καθεαυτό, έχω πει και άλλες φορές ότι διλλήματα και αδιέξοδα στην δημοκρατία δεν υπάρχουν. Μονόδρομοι δεν υπάρχουν. Κάποιοι αποφάσισαν να οδηγήσουν την Κυβέρνηση σε αυτό το μονοπάτι του κοινωνικού τρόμου, και θα αναλάβουν και τις ευθύνες τους απέναντι στην κοινωνία, το λαό και το ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Τα πάνω-κάτω στις συντάξεις του Δημοσίου......ΨΥΧΗ ΒΑΘΕΙΑ..!!!

Τα βασικά σημεία του σχεδίου νόμου παρουσίασε το υπουργείο Οικονομικών

Σύνταξη στα 65 για τις μητέρες με ανήλικο παιδί – Από 1/1/2011 οι αυξήσεις στα όρια ηλικίας – Περικοπές και για τους σημερινούς συνταξιούχους λόγω ΛΑΦΚΑ

Σύνταξη στα 65 για όλους τους εργαζόμενους στο δημόσιο, ακόμη και τις μητέρες με ανήλικο παιδί, προβλέπει το σχέδιο νόμου για το συνταξιοδοτικό των δημοσίων υπαλλήλων. Οι αλλαγές που ανακοινώθηκαν από το υπουργείο Οικονομικών, θα ξεκινήσουν να εφαρμόζονται από την 1/1/2011 και θα έχουν ολοκληρωθεί έως το τέλος του 2013. Οι γυναίκες με ανήλικο παιδί, θα υποχρεωθούν να δουλέψουν 15 χρόνια περισσότερο για να πάρουν σύνταξη στα 65. Πέντε χρόνια επιπλέον εργασίας και για όσους θέλουν να πάρουν μειωμένη σύνταξη.
Για τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης, προβλέπεται ότι θα αλλάξουν με ρυθμούς εξπρές. Η μεταβατική περίοδος θα ξεκινήσει την 01/01/2011 και θα έχει ολοκληρωθεί μέχρι την 31/12/2013. Στη λήξη της, κανένας δημόσιος υπάλληλος δεν θα μπορεί να πάρει πλήρη σύνταξη αν δεν έχει συμπληρώσει το 65ο έτος της ηλικίας του. Επίσης, δεν θα μπορεί να πάρει μειωμένη σύνταξη αν είναι μικρότερος από 60 ετών. Σώζονται μόνο όσοι θεμελιώνουν συνταξιοδοτικό δικαίωμα μέχρι το τέλος του έτους.  Ειδικότερα προβλέπονται τα ακόλουθα:

Κάποτε μιλάγαμε για νεόπλουτους... τώρα για νεοάστεγους

Η ζωή στην πόλη για τους άστεγους είναι μια καθημερινή μάχη με την ανέχεια, τον κίνδυνο αλλά και την επιβίωση. Σήμερα, περισσότεροι από 20.000 άνθρωποι στην Ελλάδα ζουν στους δρόμους, με τον αριθμό να μεγαλώνει απειλητικά τα τελευταία χρόνια και να αναμένεται να εκτιναχθεί μέσα στα επόμενα. Ανάμεσα τους και μια νέα γενιά αστέγων... οι νεοάστεγοι. Το προφίλ τους, άνθρωποι μορφωμένοι, πιθανόν με οικογένεια, που η ζωή πήρε άσχημη τροπή για αυτούς, αφότου έχασαν τη δουλειά τους ή επειδή δεν κατάφεραν να βρουν μία.

Ανησυχητικές διαστάσεις λαμβάνει το φαινόμενο ανθρώπων που απολύθηκαν λίγο πριν βγουν στη σύνταξη αλλά και νέων ανθρώπων που η ανεργία και η επακόλουθη αδυναμία τους να ανταποκριθούν στις βασικές οικονομικές τους υποχρεώσεις τους οδήγησαν σε κάποιο πρόσκαιρο καταφύγιο στο δρόμο. Σε πολλές περιπτώσεις ο Αθηναίος μπορεί να δει ακόμη και οικογένειες με παιδιά να διαβιούν τους δρόμους.

14 χρόνια χωρίς τον Ανδρέα...

Από την ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ 

Σήμερα περισσότερο από ποτέ, γίνεται αισθητό το δυσαναπλήρωτο κενό που άφησε για το ΠΑΣΟΚ, το λαό και τον τόπο μας, η απώλεια του ιδρυτή μας και φυσικού ηγέτη, Ανδρέα Παπανδρέου.

Μας λείπει ο οραματικός του λόγος, η αποφασιστικότητα του, οι στρατηγικές και τακτικές του κινήσεις.
Μας λείπουν οι αποφάσεις υπέρ των εργαζομένων και των συνταξιούχων, η πολιτική της κοινωνικής δικαιοσύνης, το αίσθημα σιγουριάς για το...
 σήμερα και το αύριο.
Μας λείπει στον καιρό του Δ.Ν.Τ., ο Ανδρέας της Εθνικής υπερηφάνειας, ο ηγέτης μιας ανεξάρτητης Ελλάδας.
Η καλύτερη τιμή στη μνήμη του Ανδρέα Παπανδρέου είναι η συνέχιση των αγώνων μας για Εθνική Ανεξαρτησία, Λαϊκή Κυριαρχία και Κοινωνική Απελευθέρωση.
Είναι ο αγώνας μας για το ΠΑΣΟΚ του σήμερα που θα υπηρετεί πολιτικές προς το συμφέρον του μη προνομιούχου Έλληνα, που θα απλώνει δίχτυ προστασίας για όσους σήμερα πλήττονται από τα νεοφιλελεύθερα οικονομικά μέτρα, που θα υπερασπίζεται τις κατακτήσεις των εργαζομένων, των μισθωτών και των συνταξιούχων, που θα επαναφέρει το χαμόγελο και την αισιοδοξία στον πληγωμένο, πικραμένο και απογοητευμένο λαό μας.
«Όποιος παύει να αγωνίζεται, σύντομα πεθαίνει» είπε ο Μ. Μπρεχτ.
Θα συνεχίσουμε τους αγώνες μας γιατί ο λαός μας το έχει ανάγκη.
Για εμάς οι αξίες και τα οράματα του Ανδρέα παραμένουν πάντοτε ζωντανά και επίκαιρα όσο ποτέ.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΑ 14 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟΥ ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

Η ΝΕΟΛΑΙΑ ΠΑΣΟΚ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗΣ ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΗΝ Ν.Ε ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΠΑΣΟΚ ΒΟΡΕΙΑΣ ΑΘΗΝΑΣ ΣΑΣ ΠΡΟΣΚΑΛΕΙ ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΜΕ ΘΕΜΑ 14 ΧΡΟΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΑΝΔΡΕΑ Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΗΓΕΤΗ ΠΙΟ ΕΠΙΚΑΙΡΟΣ ΠΑΡΑ ΠΟΤΕ...

Τετάρτη, 30 Ιουνίου 2010

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΗΜΟΥ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗΣ

Υπόμνημα- Παρέμβαση της ΓΣΕΕ στο Συμβούλιο της Επικρατείας

Η ΓΣΕΕ απέστειλε σήμερα στο Συμβούλιο της Επικρατείας πολυσέλιδο υπόμνημα στο οποία καταγράφονται τα σημεία του Προεδρικού διατάγματος για τις εργασιακές σχέσεις, τα οποία σύμφωνα με την Συνομοσπονδία αντιβαίνουν στις προβλέψεις του Συντάγματος.

Στο υπόμνημα γίνεται νομική τεκμηρίωση των επιχειρημάτων περί αντισυνταγματικότητας. Η ΓΣΕΕ έχει τονίσει από την πρώτη στιγμή ότι το Προεδρικό διάταγμα συνιστά ωμή συνταγματική παραβίαση και επαναλαμβάνει τις προθέσεις της να αντιπαλέψει το συγκεκριμένο νομοθέτημα με κάθε συνδικαλιστικό και νομικό τρόπο.

ΥΠΟΜΝΗΜΑ

Θέμα: Αντισυνταγματικότητα των ρυθμίσεων του σχεδίου Προεδρικού Διατάγματος «Ρυθμίσεις Εργασιακών θεμάτων για τις ανάγκες εφαρμογής του προγράμματος σταθερότητας της Ελληνικής Οικονομίας»

Ο φασισμός των αγορών...

Ας κάνουμε μια μικρή ανακεφαλαίωση, μπας και καταλάβουμε τι μας γίνεται. Το 2007 ξέσπασε στις ΗΠΑ η χρηματοπιστωτική κρίση, με επίκεντρο την αγορά στεγαστικών δανείων. Από τότε, οι κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο έδωσαν ένα σκασμό λεφτά (πάνω από 12 τρισ. δολάρια) των φορολογουμένων για να σώσουν τις τράπεζες. Οι πολιτικές ηγεσίες, ακολουθώντας τα κελεύσματα αυτών που προκάλεσαν την πρώτη κρίση, δημιούργησαν μια δεύτερη, πολύ σοβαρότερη. Την κρίση του δημόσιου χρέους, που απειλεί με χρεοκοπία πρώτα απ’ όλα τους αδύναμους κρίκους της αδύναμης Ευρωζώνης.
Τώρα, επιχειρούν να λύσουν αυτή τη δεύτερη κρίση δίνοντας κι άλλα λεφτά των φορολογουμένων στους ίδιους που δημιούργησαν και την πρώτη και τη δεύτερη: στις τράπεζες. Οι χώρες της Ευρωζώνης έχουν δρομολογήσει πολυετή προγράμματα εξουθενωτικής δημοσιονομικής λιτότητας. Οι περικοπές κρατικών δαπανών που έχουν ανακοινωθεί στις βασικές χώρες της νομισματικής ένωσης υπερβαίνουν τα 200 δισ. ευρώ. Δίπλα σ’ αυτό υπάρχει και το «ταμείο» των 750 δισ. του μηχανισμού στήριξης για χώρες που τυχόν θα βρεθούν στο χείλος της χρεοκοπίας. Πού θα καταλήξει αυτό το 1 τρισ. ευρώ, στον βαθμό που χρησιμοποιηθεί; Στο μεγαλύτερο μέρος του θα καταλήξει στις τράπεζες (κυρίως ευρωπαϊκές) που έχουν στα χαρτοφυλάκιά τους κρατικά ομόλογα. Είναι μια σπάνια περίπτωση ανταμοιβής του συλληφθέντος ληστή με τα κλοπιμαία που βρέθηκαν στα χέρια του και κάτι παραπάνω...

Παρέμβαση Νεολαίας ΠΑΣΟΚ για Ασφαλιστικό – Εργασιακά

Δικαίωμα στην Εργασία, Δικαίωμα στην Ασφάλεια, Δικαίωμα στη Ζωή.

Η Νεολαία ΠΑ.ΣΟ.Κ. είχε, από την πρώτη στιγμή, επισημάνει την ιστορικότητα της συγκυρίας για την Πατρίδα μας, την ιστορική ευθύνη της Κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και των Προοδευτικών Δυνάμεων, να βγάλουν την Ελλάδα από την Κρίση και να αποτρέψουν τη χρεοκοπία της Χώρας.

Μια Κρίση, που στο εσωτερικό, έφερε τη σφραγίδα της διακυέρνησης της χώρας από τη Νέα Δημοκρατία, την περίοδο 2004-2009. Τα αποτελέσματα της ήταν ο δημοσιονομικός εκτροχιασμός και η εκτεταμένη διαφθορά, σε συνδυασμό με αντιλαϊκές πολιτικές, ενθάρρυνση κάθε ασυδοσίας και μεγέθυνση του πελατειακού κράτους.

Παράλληλα επισημαίναμε τα καθήκοντα της Ελληνικής Κυβέρνησης:

¨      για δίκαιη κατανομή των βαρών και θυσιών

¨      για προσωρινό χαρακτήρα των δυσμενών μέτρων

¨      για αλλαγές που δεν θα οδηγούν σε μόνιμη αναθεώρηση του κοινωνικού κράτους

¨      για μεταρρυθμίσεις που θα εμπεδώνουν την Αξιοκρατία και τη Διαφάνεια

¨      για να εμφυσήσει Ελπίδα και Όραμα στη Νέα Γενιά, με απτές και συγκεκριμένες δεσμεύσεις

Η ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης, και η υπογραφή του Μνημονίου Συνεργασίας με την Ε.Ε. και το ΔΝΤ, προκειμένου να αποφευχθεί η Χρεοκοπία της χώρας, έδωσε μια άλλη διάσταση στην πορεία της Ελλάδας.

Μια πορεία πλέον πιο δύσκολη, που απαιτούσε συγκεκριμένο σχέδιο εξόδου από την Κρίση και την Επιτήρηση καθώς και αλλαγή νοοτροπίας, μιας νέα συλλογική και ατομική αυτογνωσία . Έθετε όμως πιο επιτακτική την ανάγκη της Κοινωνικής Συνοχής και Δικαιοσύνης. Έθετε πιο επιτακτική την ανάγκη να καταστρωθεί από την Πολιτική Ηγεσία, τις Δυνάμεις της Εργασίας, τη Νέα Γενιά και τις Παραγωγικές Δυνάμεις ένα Κοινωνικό Συμβόλαιο, ένα Εθνικό Σχέδιο Ανάπτυξης και Παραγωγικής Ανασυγκρότησης.

Η ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης, δεν στερούσε ούτε στερεί, από τη δημοκρατικά εκλεγμένη Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ., πολιτικών δυνατοτήτων, πρωτοβουλιών και κινήσεων, σε αυτό που της ανατέθηκε, με ισχυρή λαϊκή εντολή,  τη διακυβέρνηση του τόπου.

Περί ΔΝΤ και Ελλάδας…

Η νέα πρόεδρος της Αργεντινής Κριστίνα Φερνάντεζ, σε πρόσφατη ομιλία της αναφέρθηκε στο πρόβλημα της Ελλάδας. Το σχετικό απόσπασμα «έπαιξε» κουτσουρεμένο στη χώρα μας, αλλά ιδού τι είπε: «Κάνουμε μείωση χρεών στους δήμους σε μια πολύ σημαντική στιγμή, όχι μόνο για τη χώρα μας, την οποία απασχολεί ξανά, πιστεύω, αυτήν τη φορά, το τελευταίο στάδιο της ανταλλαγής του χρέους που υπερδιογκώθηκε το 2001, αλλά επίσης το κάνουμε σε μια πολύ σημαντική στιγμή για τον κόσμο, όπου βλέπουμε ότι σκοπεύουν να εφαρμόσουν τις ίδιες συνταγές που εφαρμόσαμε εμείς και οι οποίες προκάλεσαν την έκρηξη του 2001.

Ψηφίσαμε, σαν μέλη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, προφανώς ευνοϊκά για την απόδοση του δανείου στην Ελλάδα, αλλά επίσης με ψήφο κριτικής. Γιατί θέλουμε να ξεκαθαρίσουμε τις φοβερές συνέπειες που θα έχει καθώς και την ουσιαστική αναντιστοιχία, αφενός, του να επιδιώκουν τη μείωση του ΑΕΠ μιας χώρας και, αφετέρου, αυτή η χώρα να καταλήγει να πληρώνει μεγαλύτερο χρέος από αυτό που είχε κατά τη στιγμή της κρίσης.

…και τώρα που είναι η Νεολαία ΠΑΣΟΚ; οέο;

…όλοι είναι η ώρα να αναλάβουν τις ευθύνες τους, με πρώτους εμάς που από την δεκαετία του 80 δεχτήκαμε στις πλάτες να στηθούν τα νέα τζάκια, και ο κόσμος να αποκοιμηθεί από την προσωρινή ευημερία του καπιταλισμού, και την ανάγκη να δούμε κάτι να αλλάζει από την πολυετή επικράτηση των δεξιών συντηρητικών δυνάμεων…. Μπορεί να κερδίσαμε κάποια μπορεί να έγιναν και βήματα προόδου.

Εκ του αποτελέσματος όμως, για να είμαστε σε αυτήν την κατάσταση σήμερα, σίγουρα κάτι δεν κάναμε καλά. Γι αυτό είμαστε μπροστά στους κοινωνικούς αγώνες, μέσα από τα σωματεία μας και την ΠΑΣΚΕ σήμερα, για την ανατροπή των νεοφιλελευθέρων επιλογών της κυβέρνησης, που δεν είναι αυτό που ψηφίσαμε, που καταχρηστικά χρησιμοποιεί και αλλοιώνει την εντολή που τις δώσαμε, για να διαλύσει ότι με αγώνες κτίσαμε τόσες δεκαετίες… Σήμερα όμως στο στόχαστρο είναι οι νέοι της πατρίδας μας, που τους προαλείφουν για σύγχρονους σκλάβους στα αδηφάγα στόματα των κεφαλαιοκρατών, και ρωτώ: Ποιά είναι η θέση της Νεολαίας Πασόκ;

Στην εκμετάλλευση δίχως όρια, αλληλεγγύη χωρίς σύνορα!

13o αντιρατσιστικό 

φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

Λίγο κρίση, λίγο Mundial και τον Αβέρωφ μου!

Από τη ΣΤΕΦΑΝΙΑ ΓΚΟΥΡΑ

Καλοκαίριασε για τα καλά...
Ο ήλιος του καλοκαιριού είναι πάντα καταπραϋντικός, ζεστός κι αισιόδοξος. Στεγνώνει τα απομεινάρια της βροχής και ξεδιαλύνει έστω και για λίγο τα σύννεφα και τις σκιές που συνηθίζουν να μας τα κάνουν μούσκεμα. Στην τελική, μπορεί να είναι κι αυτός μια ακόμη αυταπάτη μέσα στις πολλές, χαίρομαι όμως πραγματικά κι απολαμβάνω αυτή τη μικρή «εξαπάτηση». Όπως κι εσείς, φαντάζομαι, έτσι δεν είναι;

Δύσκολος ο χειμώνας που πέρασε... Ήρθαν τα πάνω κάτω κι είμαστε όλοι χαμένοι κάπου μέσα στην ακαταστασία. Περίεργο μου φαίνεται (δε θα κουραστώ ποτέ να λέω αυτή τη φράση). Επιβεβαιώθηκαν τα αυτονόητα και αντί να αποκτήσουμε ισορροπία, έχουν κλυδωνιστεί τα πάντα. Αλλά θα μου πείτε, έτσι πάει... Η περίοδος που διανύουμε είναι μια μεταβατική κατάσταση, στην οποία το παλιό δεν έχει ακόμη πεθάνει, ενώ το καινούριο δεν έχει ακόμη γεννηθεί. Με απλά λόγια, της καθημερινότητας πλέον, είμαστε σε ΚΡΙΣΗ...! Κρίση οικονομική, κοινωνική, πολιτική, πολιτιστική, διακυβέρνησης. Μετά από όλα αυτά, θα έρθει και η κρίση πανικού... Τυχαίο; Δε νομίζω...! Περιμένουμε εναγωνίως την επόμενη ατάκα μιας επιτυχημένης ή λιγότερο επιτυχημένης διαφήμισης ή κάποια αποστομωτική φράση των διαφόρων γλαστρών του χαζοκουτιού (κατά κόσμον τηλεόραση), για να εμπλουτίσουμε το λεξιλόγιό μας, να φτιάξουμε χιλιάδες γκρουπάκια στις σελίδες δικτύωσης στο ίντερνετ και να αφήσουμε τη φαντασία μας ελεύθερη να δημιουργήσει αντίστοιχες στιχομυθίες…

Venceremos ( Θα νικήσουμε ) ...

Με δίχως σημαίες και δίχως ιδέες δίχως καβάντζα καμιά,ντύθηκε η μέρα στα γούστα της νύχτας και η ψυχή μου πηδά,
στου απέραντου την ψύχρα....

Άλλα 10 Δις στις Τράπεζες

Έτοιμο θα είναι σε λίγες μέρες το νομικό πλαίσιο του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας που θα προικοδοτησεί με 10 δις ευρώ τις τράπεζες από το γνωστό πρόγραμμα στήριξης.

Μετά το πακέτο «στήριξης» των 28 δις η κυβέρνηση αποφάσισε να χαρίσει άλλα 10 δισσεκατομύρια ευρώ στους τραπεζίτες.

Τη σύσταση ταμείου – ασπίδα για το εγχώριο πιστωτικό σύστημα, ανακοίνωσαν ο Υπουργός Οικονομικών και διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος. Θα διατεθούν 10 δισεκατομμύρια ευρώ από τα 110 του μηχανισμού στήριξης , όπως προβλέπει η συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Με άλλα λόγια: Απο τα 110 δις που θα πάρουμε απο το ΔΝΤ και τις χώρες της ΕΕ, τα 10 δις θα πάνε στις τσέπες των τραπεζιτών !

10δις που -όπως όλα τα παπαγαλάκια μας διαβεβαιώνουν- οι ελληνικές τράπεζες δεν χρειάζονται. Ίσως διότι ακόμα δεν έχουν προλάβει να χωνέψουν εκείνα τα 17,5δις που πήραν τη Δευτέρα του Πάσχα, κι έδωσαν το τελειωτικό χτύπημα στα ομόλογα του ελληνικού δημοσίου.

Μέχρι στιγμής οι αγαπημένες μας τράπεζες, έχουν κοστίσει στο ελληνικό δημόσιο σε δάνεια και εγγυήσεις 38δις ευρώ (10,5 το 2009 + 17,5 της δευτέρας του Πάσχα + 10 του Ταμείου). Με λίγα λόγια 15% του ΑΕΠ ή 13% του συνολικού ελληνικού χρέους. Αυτή τη στιγμή ολόκληρο το ελληνικό τραπεζικό σύστημα αξίζει 15-17δις ευρώ στο Χρηματιστήριο. Έχουμε δηλαδή πληρώσει 2 φορές την αξία τους, χωρίς να πάρουμε τις αντίστοιχες μετοχές και χωρίς να έχουμε έλεγχο στο ποιοι τις διοικούν.

Διότι όπως και να το κάνουμε, οι ικανότατοι μάνατζερ που μας έφεραν μέχρι εδώ, συνεχίζουν να διοικούν τις τράπεζες. Κι αν οι προηγούμενη απόδοσή τους, είναι μια ένδειξη για τα μελούμενα, ετοιμαστείτε και για άλλα πακέτα Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.

Για ένα κίνημα με σχέδιο, φορέα άμεσων ρεαλιστικών οραματικών στόχων

Του Νίκου Κοτζιά

Η χώρα έχει ανάγκη ενός ουσιαστικού σχεδίου που να της δίνει προοπτικές. Να γεννά προσμονές και ελπίδες. Να αντιστρατεύεται τη «δημιουργική λογιστική». Ταυτόχρονα, και όσο αυτό το σχέδιο δεν διαμορφώνεται, και κατά προέκταση δεν υλοποιείται, είναι επείγον οι πιο διαφορετικές δυνάμεις της ελληνικής κοινωνίας, να διαμορφώσουν άμεσα ένα μεγάλο κίνημα που να προωθεί την αντίσταση απέναντι στην κατάρρευση της χώρας και να ανοίξει διάλογο για μια διαφορετική πορεία της.Το σχέδιο αυτό δεν θα είναι ένα πρόγραμμα κόμματος ή πολιτικού κινήματος, ή κάποιο υποκατάστατό του, αλλά ένα σχέδιο που μπορεί να το υιοθετήσει όλο ή εν μέρει ο οποιοσδήποτε και η οποιαδήποτε, άτομο, κόμμα, κοινωνικός φορέας, παρέα, μπλόκερς και πολίτες. Αποσκοπεί στην πραγμάτωση έξη, τουλάχιστον, μεγάλων στόχων που περιγράφω στη συνέχεια. Στην επαναφορά της αισιοδοξίας στην ελληνική κοινωνία. Στην χάραξη ενός ρεαλιστικού οράματος για το αύριο. Τέλος, αποσκοπεί στο να υποχρεώσει τη κυβέρνηση να απαντήσει σε σειρά ερωτημάτων τα οποία όταν τα ακούει σφυρίζει αδιάφορα. Εννοώ ερωτήματα όπως εκείνο που αφορά τους λόγους που οδήγησαν το οικονομικό επιτελείο της, όταν η Επιτροπή πρότεινε τέσσερα χρόνια εξόδου από την κρίση, εκείνο αντί να προτείνει τα πέντε, αντιπρότεινε, ω! τι πονηροί! Ω τι θαυμάσια! Τρία χρόνια. Χρονοδιάγραμμα που αποτελεί το θεμέλιο για την σημερινή πολιτική λιτότητας που για ορισμένους στο οικονομικό επιτελείο δεν συγκροτήθηκε ως ανάγκη για την αντιμετώπιση της κρίσης, αλλά ως «ευκαιρία με αφορμή την κρίση».

Θυμώνω σήμερα..

Από τον ΓΙΩΡΓΟ ΣΤΙΒΑΧΤΗ

Δεν ξέρω τι είναι αυτό που με πειράζει περισσότερο… H διαφθορά, η απάτη, η αναξιοπιστία του πολιτικού συστήματος, η έλλειψη ηγετών, πραγματικά αναρωτιέμαι καθημερινά τι είναι αυτό που πραγματικά με ενοχλεί. Τις τελευταίες μέρες έχουμε δει πολλά. Έχουμε δει πολιτικούς να χρηματίζονται (όχι πως δεν το περιμέναμε), έχουμε δει απατεώνες να συγκαλύπτουν ο ένας τον άλλο, έχουμε δει νόμους με παραθυράκια για να ξεφεύγουν όλα τα λαμόγια. Έχουμε δει μέρα με τη μέρα να ξεπουλάνε τη χώρα μας, τις αξίες και τα ιδανικά μας. Ακούσαμε για πολλά εκατομμύρια ευρώ, ενώ την ίδια ώρα οι εισηγήσεις τους οδηγούν τον κάθε 25χρονο, μετά από πολλά χρόνια σπουδών, να δουλεύει για επιχειρηματίες «λαμόγια» για 500 ευρώ! Φυσικά όλα αυτά χρήζουν μεγαλύτερης ανάλυσης και χρειάζεται πολύ μελάνι για να γραφτούν. Και πάλι όμως, δεν ξέρω τι είναι αυτό που με εξοργίζει πιο πολύ απ’ όλα. Μπορεί να είναι ότι από μικρός άκουγα πάντα μια φωνή που μου έλεγε να διαβάζω για να γίνω σπουδαίος, να κάνω πάντα το καλό, να πηγαίνω στην Εκκλησία κάθε Κυριακή, να έχω ευγενής τρόπους και να λέω την αλήθεια, γιατί αυτή τελικά κερδίζει. Μια φωνή που μπορεί να έβγαινε από διαφορετικά στόματα, είχε όμως πάντα τον ίδιο ήχο, την ίδια σπαστική μελωδία. Μια φωνή που με στοίχειωνε στα όνειρά μου και μετά βγήκε από το υποσυνείδητό μου και έγινε ο τρόπος ζωής που έπρεπε να ακολουθήσω!!!

Η ΣΤΡΑΒΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΓΙΑΛΟΣ ... Η ΕΜΕΙΣ ΣΤΡΑΒΑ ΑΡΜΕΝΙΖΟΥΜΕ!!!...

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Ξυνίδη, μία από τις πρώτες σας δηλώσεις από τη στιγμή που εκλεγήκατε γραμματέας ΠΑΣΟΚ ήταν ότι το κόμμα δεν θα γίνει «παπαγαλάκι» της κυβέρνησης. Θεωρείτε ότι μέχρι στιγμής το έχετε αποδείξει αυτό στην πράξη;

Σ. ΞΥΝΙΔΗΣ: Δεν επαναλαμβάνουμε το λάθος που έγινε στο παρελθόν, δηλαδή την αποδυνάμωση της πολιτικής λειτουργίας του Κινήματος και την παρακολουθηματική του λειτουργία σε σχέση με την κυβέρνηση. Για να έχει όμως το Κίνημα τον ρόλο του, θα πρέπει να παράγει πολιτική. Ιδίως στην εποχή μας, που τα πάντα μεταβάλλονται μέρα με τη μέρα. Το μεταβατικό στάδιο έχει ολοκληρωθεί.  Ήδη οι Τομείς Πολιτικής και Δράσης του Κινήματός μας, ανανεωμένοι, καταβάλλουν εργώδη προσπάθεια και τα πρώτα αποτελέσματα έχουν φανεί. Χρειάζεται όμως ακόμη χρόνος και προσπάθεια για να αντανακλαστεί η προσπάθεια αυτή και στη βάση μας. Θέλουμε να βοηθήσουμε την κυβέρνηση να βλέπει καθαρά προς την πολιτική που έχουμε χαράξει ως ΠΑΣΟΚ, να μην παρασύρεται σε πολιτικές που δεν μας εκφράζουν, όταν βέβαια μας απομένουν περιθώρια επιλογής.

Το γαϊδούρι του Χότζα

Tου Σταύρου Λυγερού

Η κυβέρνηση Παπανδρέου πορεύεται με σημαία το εκβιαστικό δίλημμα «μέτρα ή χρεοκοπία». Προσπαθεί να πειθαναγκάσει τους πολίτες να πιουν το πικρό ποτήρι για να αποφύγουν τα χειρότερα. Κρίνοντας από τη σχετικά χλιαρή αντίδραση της κοινωνίας, το Mέγαρο Μαξίμου και οι γραφειοκράτες της «τρόικας» εκτιμούν πως «τα μέτρα περνάνε». Η εκτίμηση αυτή ανοίγει τον δρόμο επιβολής πρόσθετων μέτρων, αφού πάνω απ’ όλα είναι το αποικιακού χαρακτήρα μνημόνιο. Προς το παρόν, όμως, σειρά έχουν το ασφαλιστικό και η κατεδάφιση των εργασιακών σχέσεων.

Μέχρι πρότινος οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων ήταν ένα είδος άτυπης διαπραγμάτευσης με την κυβέρνηση, που προσέδιδε ευστάθεια στην κοινωνική ισορροπία. Τώρα, οι θιγόμενοι δεν αντιδρούν δυναμικά, όχι τόσο επειδή έχουν πεισθεί, όσο επειδή βλέπουν ότι η χώρα βρίσκεται υπό διεθνή οικονομικό έλεγχο. Δεν δίνουν μάχη υπεράσπισης κεκτημένων, επειδή ξέρουν ότι δεν έχουν ελπίδα να κερδίσουν κάτι. Οσοι συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις συμμετέχουν για να εκφράσουν την οργή τους. Η κύρια τάση των νοικοκυριών είναι να υιοθετούν συμπεριφορές επιβίωσης στο νέο δυσμενές περιβάλλον.

Ολες οι κοινωνίες μπορούν να αντέξουν περικοπές. Καμία, όμως, δεν μπορεί να αντέξει τη βίαιη ανατροπή αυτών που οι πολίτες θεωρούν σταθερές του βίου τους (εργασία, εισόδημα και σύνταξη). Ολα δείχνουν ότι η «θεραπεία σοκ» του ΔΝΤ και της Ευρωζώνης εγκλωβίζει την οικονομία στον φαύλο κύκλο μιας ανατροφοδοτούμενης ύφεσης. Παρά τις παρηγορητικές ρητορείες, η κρίση τείνει να προσλάβει διαστάσεις οικονομικο-κοινωνικού κραχ. Τα εισοδήματα δεν θα επαρκούν για να καλύψουν τις τρέχουσες ανάγκες, οι άνεργοι θα πολλαπλασιάζονται και οι μικρομεσαίοι εμποροβιοτέχνες θα χρεοκοπούν μαζικά.

Οι φόβοι του Ποιητή

Φοβάμαι τους ανθρώπους που εφτά χρόνια έκαναν πως δεν είχαν πάρει χαμπάρι και μια ωραία πρωία – μεσούντος κάποιου Ιουλίου – βγήκαν στις πλατείες με σημαιάκια κραυγάζοντας «δώστε τη χούντα στο λαό».

Φοβάμαι τους ανθρώπους που με καταλερωμένη τη φωλιά πασχίζουν τώρα να βρουν λεκέδες στη δική σου.

Φοβάμαι τους ανθρώπους που σου ΄κλείναν την πόρτα μην τυχόν και τους δώσεις κουπόνια και τώρα τους βλέπεις στο Πολυτεχνείο να καταθέτουν γαρίφαλα και να δακρύζουν.

Φοβάμαι τους ανθρώπους που γέμιζαν τις ταβέρνες και τα ΄σπάζαν στα μπουζούκια κάθε βράδυ και τώρα τα ξανασπάζουν όταν τους πιάνει το μεράκι της Φαραντούρη και έχουν και «απόψεις».

Φοβάμαι τους ανθρώπους που άλλαζαν πεζοδρόμιο όταν σε συναντούσαν και τώρα σε λοιδορούν γιατί λέει, δεν βαδίζεις στον ίσιο δρόμο.

Φοβάμαι, φοβάμαι πολλούς ανθρώπους... Φέτος φοβήθηκα ακόμα περισσότερο!!

ΜΑΝΩΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ 

( Θεσσαλονίκη, 10 Μαρτίου 1925 – Αθήνα, 23 Ιουνίου 2005)

Η''κοινωνία των πολιτών'', η Νεολαία ΠΑΣΟΚ, ο ''Καλλικράτης''.

1. H ''κοινωνία των πολιτών'' ως έννοια, την εισήγαγε και την εννόησε με συγκεκριμένο τρόπο, κατά κύριο λόγο, ο Α.Γκράμσι. Δεν ήταν -και δεν είναι κενή περιεχομένου.Άλλο, τώρα, πως, απο ποιούς και για ποιούς σκοπούς χρησιμοποιείται.Πρέπει να εννοείται : ως η κοινωνία των ενεργών πολιτών, η συμμετέχουσα κοινωνική βάση, τα κοινωνικά ρεύματα δημοκρατικής διεκδίκησης και παρέμβασης. Η έννοια αυτή, από τον ίδιο τον Α.Γκράμσι χρησιμοποιήθηκε και σε αντιδιαστολή με την ''πολιτική κοινωνία''. Εννοώντας το χώρο των αντιπροσωπευτικών θεσμών της κοινοβουλευτικής (αστικής ) δημοκρατίας και το πολιτικό προσωπικό που εμπλέκεται στο χώρο αυτό (συνώνυμη είναι η σημερινή έννοια : πολιτικό σύστημα, μολονότι, όταν ο Α.Γκράμσι χρησιμοποιούσε την έννοια αυτή -''πολιτικό σύστημα''- έδινε έμφαση στο σκέλος ''σύστημα'', δηλαδή στο παγιωμένο σύστημα κυριαρχίας ). η υποστήριξη -του προς την κοινωνία των πολιτών ήταν σαφής, σταθερή, διαχρονική, συνυφασμένη με την κεντρική θέση του για την ανάπτυξη του κινήματος των εργαζομένων. μεταξύ του κινήματος των εργαζομένων (=ταξικό κίνημα) και του κινήματος της ''κοινωνίας των πολιτών'' (=συμμετοχικό/παρεμβατικό κίνημα), σήμερα, δεν υπάρχει αλληλοσυσχέτιση.Ο Α.Γκράμσι έβλεπε και προωθούσε τη βαθειά συσχέτισή τους.

2.Υπάρχει, σήμερα, ένα τεράστιο θεωρητικό και στρατηγικό έλλειμα για όλα αυτά. Οι αναφορές και ο λόγος είναι επιφανειακός, ρηχός, α-φόρτιστος. Να θυμόμαστε : "χωρίς επαναστατική θεωρία ΔΕΝ υπάρχει επαναστατικό κίνημα''. Η ανάγκη θεωρητικής επαναθεμελείωσης, προγραμματικής επάρκειας και κινηματικής εκδίπλωσης αποτελούν μείζονες προτεραιότητες, ιδαίτερα στην παρούσα περίοδο της πρωτόγνωρης κρίσης και της παράλογης εκθεμελίωσης. 
3. Η Νεολαία ΠΑΣΟΚ πρέπει δραστικά και άμεσα να αρνηθεί και να ξεπεράσει παγιωμένα κακέκτυπα, μηχανισμούς ίντριγκας και εξουσιαστικής νομής, αφυδατωμένα πρόσωπα με δήθεν καθοδηγητικό ρόλο. Όμως, η αναγκαία εσωτερική (κάθετη και οριζόντια) ''πολιτιστική επανάσταση'' πρέπει να συνοδευθεί, να συνδιασθεί, να εδρασθεί στη σχέση της με τη νεολαία (τις ανάγκες της, τις ανησυχίες της, τις αναζητήσεις της , τον προβληματισμό της). Καμία, εξ άλλου, ''επανάσταση'' δεν είναι -και δεν ολοκληρώνεται- σε επί μέρους σύνολα, παρά μόνο σ΄όλο το εύρος και σ΄ολα τα επίπεδα της ταξικής διαπάλης. Η πρωτοποριακή συμμετοχή της Ν.ΠΑΣΟΚ στις διεργασίες της κοινωνικής βάσης της νεολαίας (ανάγκες, διεκδικήσεις και κατεύθυνση) θέτει την ίδια τη Ν.ΠΑΣΟΚ μπροστά στο επείγον και ζωτικό καθήκον της διαμόρφωσης της πολιτικής της και της πραγματικής της φυσιογνωμίας. Πέρα απ΄τα κενά, ανούσια και τετριμένα των γραφειοκρατών, των παραγοντίσκων και των αυλικών...

Στους μεταγενέστερους - Μπ. ΜΠΡΕΧΤ

Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα;

ΡΕΝΑ ΔΙΑΚΙΔΗ - ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΤΗΣ ΡΟΔΟΥ
Το δίλλημα που έθεσε μετ’ επιτάσεως ο πρωθυπουργός, το απάντησε ο ίδιος....Και επέλεξε τη βαρβαρότητα Μόνο ως ένδειξη βαρβαρισμού μπορούν να εκληφθούν όσα προοιωνίζονται σε εργασιακό και ασφαλιστικό Η απόλυτη βαρβαρότητα«Για να σώσουμε τη χώρα» επαναλαμβάνει ο πρωθυπουργός Τη χώρα ίσως. Τους πολίτες της όμως; Τι θα γίνει με τους πολίτες της;
Αδυνατώ να αντιληφθώ πώς θα σωθεί η χώρα αυξάνοντας τις ορδές των ανέργων, διότι περί αυτού πρόκειται. Τα νέα μέτρα δεν διευκολύνουν, αλλά ωθούν τις επιχειρήσεις σε απολύσεις.
Ανατρέχω σε παλιότερες και σχετικά πρόσφατες δηλώσεις του πρωθυπουργού, τον οποίο πίστεψα κι εγώ και ίσως οι περισσότεροι Έλληνες. Εγγυήθηκε την κοινωνική δικαιοσύνη, τη δίκαιη κατανομή των βαρών, ανάλογα με τις δυνατότητες του καθενός. Σήμερα αρχίζω να πιστεύω όλους εκείνους που υποστήριζαν ότι εκείνο το πρώτο μέτρο της έκτακτης εισφοράς στις επιχειρήσεις, για να δοθούν τα χρήματα στους οικονομικά ασθενέστερους, ήταν απλά λαϊκισμός και επικοινωνιακό τρικ, για να δώσει το άλλοθι της κοινωνικής δικαιοσύνης, σε μια κυβέρνηση η οποία έλεγε στους πολίτες ότι τα μέτρα που είχε ήδη πάρει, ήταν υπέρ αρκετά για το ΔΝΤ και δεν θα χρειαζόταν άλλα. Ουδέν ψευδέστερον, με τη λαίλαπα που ακολούθησε λίγο μετά, με τη λαίλαπα που έπεται.
Ποιος θα μας εξηγήσει πως αντιμετωπίζεται το δημοσιονομικό πρόβλημα της χώρας, με μέτρα που αποσκοπούν στην ενίσχυση (κι αυτή υπό αίρεση) μόνο του ιδιωτικού τομέα. Πόσα χρήματα θα μπουν στα ταμεία του κράτους από το κύμα των απολύσεων;
Έτσι ενισχύεται η ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων, και κατ επέκταση η ανάπτυξη, θα απαντήσουν κάποιοι. Άποψη καθόλα αμφισβητήσιμη.
Γιατί οι απολύσεις ενισχύουν την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων περισσότερο απ’ ό,τι π.χ. η κατάργηση της γραφειοκρατίας, της διαφθοράς του Δημοσίου, και τα πραγματικά φορολογικά κίνητρα για επενδύσεις;

Το ΔΝΤ δεν είναι μονόδρομος

Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη

Η χώρα μας οδηγήθηκε στο ικρίωμα του ΔΝΤ με συνοπτικές διαδικασίες και με το χαρακτηρισμό τού δήθεν μονόδρομου, χωρίς να έχει προηγηθεί κανενός είδους αντίδραση ή προσπάθεια διαπραγμάτευσης. Σαν ώριμη, δηλαδή, και από καιρό προαποφασισμένη λύση, αν και ήταν η πιο οδυνηρή και, ταυτόχρονα, η λιγότερο αποτελεσματική. Ωστόσο, το ελληνικό δημοσιονομικό πρόβλημα, που με μικρές γενικά διαφορές το συμμερίζεται και ολόκληρος ο ευρωπαϊκός νότος –και όχι μόνο–, ουδόλως δικαιολογούσε την έσχατη αυτή καταδίκη του ελληνικού λαού. Ιδιαίτερα και μετά την κυκλοφορία της τελευταίας έκθεσης του ΔΝΤ, που διαπιστώνει ότι το 2015 το δημόσιο χρέος του συνόλου των προηγμένων οικονομιών, ως ποσοστό στο ΑΕΠ τους, θα υπερβεί το 110%.

Είναι βέβαια γεγονός ότι, αφότου μπήκαμε στο μάτι του κυκλώνα, εξαιτίας σωρείας ασύγγνωστων δικών μας λαθών, αλλά και εξαιτίας του ρατσιστικού μένους της κυρίας Μέρκελ εναντίον μας, μοιραία μεγεθύνθηκε το πρόβλημά μας και περιορίστηκαν οι ομαλές δυνατότητες αντιμετώπισής του. Ευτυχώς, υπάρχουν ακόμη κάποιες οριακές λύσεις που, σε σύγκριση με το αδιέξοδο του ΔΝΤ, υπόσχονται λιγότερο δραματικά αποτελέσματα και ενδέχεται να αποδειχθούν σωτήριες.

ΕΧΟΥΜΕ ΡΗΞΗ !...

Η σφοδρή αντίδραση της ΓΣΕΕ, (διάβαζε ΠΑΣΚΕ…) στις ρυθμίσεις για το εργασιακό και το ασφαλιστικό, προκάλεσαν την παρέμβαση του Γ. Παπανδρέου και την προσπάθειά του, μέσω της συνέντευξής του, ν΄ απολογηθεί για την πολιτική της κυβέρνησης σ΄ αυτά τα δυο κρίσιμα ζητήματα. 

Όλα δείχνουν, όμως, πως η εποχή της νουθεσιών και του τουμπα-ρίσματος, έχει περάσει ανεπιστρεπτί κι όλα προδικάζουν μια σκληρή, από δω και πέρα, αντιπαράθεση και στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ, με το συνδικαλιστικό του κομμάτι εξεγερμένο ! 

Απαράδεκτο και επιστρεπτέο, από την Συνομοσπονδία, το Προεδρικό Διάταγμα για τα εργασιακά, που τονίζει ότι «…οι ρυθμίσεις αυτές, εκτός από αντεργατικές, αντικοινωνικές είναι και εξόφθαλμα αντισυνταγματικές και παράνομες. Γι αυτό εκτός των άλλων, ετοιμάζουμε προσφυγές στα Ελληνικά και ευρωπαϊκά δικαστήρια καθώς και στο Διεθνές Γραφείο Εργασίας…» 

Και για να μη μείνει καμιά αμφιβολία, σχετικά με τους τρόπους αντίδρασης, του συνδικαλιστικού κινήματος, (πέρα των νομικών), ανακοινώθηκε νέα 24ωρη πανελλαδική πανεργατική Απεργία, της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, για τις 29 Ιουνίου 2010 !  

Υπουργοί και βουλευτές ελέγχονται από επιχειρηματίες και ΜΜΕ

Στέφανος Τζουμάκας, μέλος Εθνικού Συμβουλίου
ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΠΙΚΑΙΡΑ , 6 ΙΟΥΝΙΟΥ 2010.

Έχουμε τρία συνταρακτικά γεγονότα για την Ελλάδα και την ΕΕ: Το πρώτον, είναι ότι η Ελλάδα μπήκε στο ΔΝΤ με τη συγκρότηση μηχανισμού στήριξης ,με κονδύλιο 110 δις ευρώ από κοινού με την Ε. Ε. και με τρόικα κηδεμονίας της χώρας. Αυτό είναι μεγάλη αρνητική εξέλιξη. 
Το δεύτερο είναι ότι - με παρέμβαση χώρας του δολαρίου(Πρόεδρος των ΗΠΑ) στην ηγεσία της Ε.Ε. - με πολιτική απόφαση της Ε.Ε. ,συγκροτήθηκε δεύτερος μηχανισμός στήριξης ,με κονδύλιο 750 δις ευρώ και με τη συμμετοχή του ΔΝΤ. Δηλαδή μπήκε το ΔΝΤ στην Ευρωζώνη. 
Το τρίτο είναι ότι οι ΗΠΑ διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο σ’ αυτή την απόφαση. Έχουν ήδη επιδιαιτητικό και ηγεμονικό ρόλο στα εσωτερικά της ΕΕ. 
Όλο το σχέδιο για τη μείωση χρέους και ελλείμματος βασίζεται στην κατεδάφιση κατακτήσεων των εργαζομένων. Που με τη σειρά του βασίζεται στον ν.330/75 του Λάσκαρη που καταργούσε τις τάξεις. Ο ίδιος ο Γιώργος Παπανδρέου είπε δύο πράγματα: Ότι αυτή η πολιτική δεν είναι πολιτική ΠΑΣΟΚ και πως εφεξής πρέπει να βγούμε από την κηδεμονία.

«Ένα σχολείο για τη Γάζα»

Νοσοκομεία που λειτουργούν με γεννήτριες, των οποίων όμως τα ανταλλακτικά έχουν παλιώσει και δεν μπορούν να αντικατασταθούν με αποτέλεσμα εγχειρίσεις να μένουν στη μέση και άνθρωποι να πεθαίνουν. Σχολεία μισο-γκρεμισμένα όπου τα παιδιά κάνουν μάθημα σε βάρδιες γιατί τα περισσότερα κτίρια είναι βομβαρδισμένα. Αναιμία και υποσιτισμός στα παιδιά. Ανεργία 80%. Πλήρης αποκλεισμός στο να μπει ή να βγει οτιδήποτε. Ψυχολογικά προβλήματα αλλά και περίσσια αξιοπρέπεια. Αυτά είναι κάποια από τα ψήγματα εικόνων που μετέφεραν το μεσημέρι οι εκπαιδευτικοί της πρωτοβουλίας «Ένα σχολείο για τη Γάζα».Οι εκπαιδευτικοί, αντιπροσωπεία από 15 ΕΛΜΕ και 15 διδασκαλικούς συλλόγους, ήταν οι πρώτοι Ευρωπαίοι που «κατάφεραν μια μικρή ρωγμή στον φονικό αποκλεισμό που έχει επιβάλλει το ισραηλινό κράτος» όπως είπαν. Ήταν η πρώτη αποστολή που την περασμένη εβδομάδα κατάφερε επιτέλους, μετά τη μερική άρση του αποκλεισμού των Αιγυπτίων, να περάσουν από τη Ράφα στην πολύπαθη περιοχή-φυλακή όπου 1,5 εκατ. άνθρωποι δίνουν καθημερινή μάχη για τη φυσική και ψυχική επιβίωση.Πήγαν εκεί μεταφέροντας ένα μικρό ποσό από τα 82.000 ευρώ που μαζεύτηκαν από τα παιδάκια στα ελληνικά σχολεία και τους πολίτες που ευαισθητοποιήθηκαν στο δράμα ενός λαού που μετρά 60 χρόνια. Όμως πέρα από τις δυσκολίες να μεταφέρουν τα χρήματα, υπάρχει η δυσκολία μεταφοράς των υλικών αφού από τα παράνομα λαγούμια κάτω από τη γη δεν μπορεί να περάσει τσιμέντο και τζάμια… Γι αυτό στα σχολεία που λειτουργούν δεν υπάρχουν τζάμια… Κι αυτός ο αποκλεισμός πολλαπλασιάζει το κόστος επιδιορθώσεων των κτιρίων, αφού τα υλικά πρέπει να αγορασθούν από τη μαύρη αγορά.

«Ο κόσμος δεν έχει αντιληφθεί τις ανατροπές»

Ανατροπή βασικών πυλώνων του εργατικού δικαίου, η οποία μάλιστα δεν προσφέρει αναπτυξιακές διεξόδους, διαπιστώνει ο καθηγητής εργασιακών σχέσεων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, επιστημονικός συνεργάτης του Ινστιτούτου Εργασίας ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ, Γιάννης Κουζής. Μιλώντας στο tvxs.gr, αναλύει το προεδρικό διάταγμα για τις εργασιακές σχέσεις, αναγνωρίζει «σημαντικό μερίδιο ευθύνης» των συνδικάτων και εστιάζει στο γεγονός ότι «η κοινωνία δεν έχει αντιληφθεί ακόμη το μέγεθος των μέτρων».

Ποιες είναι οι βασικές αλλαγές μέσα από το διαβόητο προεδρικό διάταγμα του υπουργείου Εργασίας;

Αυτό που θα μπορούσε κανείς να συμπυκνώσει είναι η ανατροπή του περιεχομένου δύο πυλώνων του εργατικού δικαίου: Πρώτον, του πυλώνα που αφορά στο εργατικό δίκαιο και σχετίζεται με τις απολύσεις. Δεύτερον, του πυλώνα που αφορά στο συλλογικό εργατικό δίκαιο και αναφέρεται στον τρόπο διαμόρφωσης των μισθών και στις συλλογικές συμβάσεις εργασίας.

Σε ό,τι αφορά τις απολύσεις, αίρεται η προστασία των εργαζόμενων ως προς τις ατομικές απολύσεις και συγκεκριμένα ως προς το περιεχόμενο των αποζημιώσεων, το οποίο με ένα εύσχημο τρόπο μειώνεται κατά 50% και σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμη περισσότερο. Επιπλέον, οι αποζημιώσεις θα καταβάλλονται πλέον σε πολλές, μικρές και άτοκες δόσεις με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται. Στο σύστημα των ομαδικών απολύσεων, αυτό που καταγράφει κανείς είναι ότι αυξάνεται το όριο τόσο στις μεσαίου μεγέθους επιχειρήσεις (από 20 έως 150 άτομα) όσο και στις μεγαλύτερες, στις οποίες υπερδιπλασιάζεται το ποσοστό των ελεύθερων απολύσεων από 2 σε 5%. Αυτό σημαίνει ότι διευκολύνονται σε πολύ μεγάλο βαθμό οι επιχειρήσεις να απολύουν. Κύρια θύματα θα είναι οι μεγαλύτερης ηλικίας εργαζόμενοι. Άλλωστε, για εκείνους λαμβάνεται το μέτρο, λόγω των υψηλών αποζημιώσεων που θα έπρεπε να καταβάλλονται. Ως εκ τούτου, διογκώνεται το πρόβλημα της ανεργίας σε μία περίοδο γενικευμένης κοινωνικής ανασφάλειας. Να σημειώσουμε ότι μόνο τον τελευταίο χρόνο είχαμε 130.000 περισσότερες απολύσεις σε σχέση με το 2008, και μάλιστα σε μια χώρα όπου η επιδότηση της ανεργίας βρίσκεται στα χαμηλότερα επίπεδα ως προς το ύψος και τη διάρκειά της.

ΓΣΕΕ...Η αγωνιστική και δυναμική απάντηση των εργαζόμενων θα «αποσταλεί» συστημένη στον υπ. Εργασίας και στους βιομήχανους».

«Η ΓΣΕΕ απορρίπτει κατηγορηματικά το Προεδρικό Διάταγμα και το επιστρέφει στον αποστολέα του ως επιεικώς απαράδεκτο! (...) Δεν έχουμε τίποτα να αντιπροτείνουμε γιατί πολύ απλά αυτό το έκτρωμα δεν επιδέχεται καμιά διόρθωση και τροποποίηση παρά μόνο τη συνολική απόρριψη. 

Η αγωνιστική και δυναμική απάντηση των εργαζόμενων θα «αποσταλεί» συστημένη στον υπ. Εργασίας και στους βιομήχανους».

Ο Πρόεδρος της ΓΣΕΕ επίσης ανέφερε οτι το

«το Προεδρικό Διάταγμα για τις αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις παραβιάζει ωμά το Σύνταγμα, καταργεί κάθε κανόνα εργατικού δικαίου και ανατρέπει κάθε μέτρο προστασίας για τους ανθρώπους του μόχθου».

Μεταξύ των άλλων η ανακοίνωσή που εξέδωσε η  ΓΣΕΕ καταλήγει...«Ότι δεν κατάφεραν επί 10ετίας οι βιομήχανοι το παίρνουν σήμερα με την αρωγή της τρόικας και τις νομοθετικές ρυθμίσεις της κυβέρνησης, εκμεταλλευόμενοι στο έπακρο την κρίση. Το περιεχόμενο του Προεδρικού Διατάγματος ωχριά μπροστά στο μνημόνιο που έχει προηγηθεί»

ΜRB: Πρώτο κόμμα η "αδιευκρίνιστη ψήφος"

Απογοήτευση, απαισιοδοξία, έλλειψη εμπιστοσύνης έως και απόρριψη του πολιτικού συστήματος καταγράφει η δημοσκόπηση της MRB, οχτώ μόλις μήνες μετά τις εκλογές και στη σκιά των αποφάσεων για την οικονομία, το εργασιακό και το ασφαλιστικό. Πρώτο κόμμα η "αδιευκρίνιστη ψήφος" και καταλληλότερος πρωθυπουργός ο "κανένας". Εκτοξεύονται τα ποσοστά των πολιτών που βλέπουν χρεοκοπία της χώρας.
Το 91% των πολιτών βλέπουν "άσχημα" τα πράγματα, το 73,5% εκτιμά ότι η οικονομία κινείται σε λάθος κατεύθυνση άσχημα τα πράγματα και ίδιο ποσοστό απαντά ότι η κατάστασή του θα επιδεινωθεί τους επόμενους 12 μήνες.
Η ανασφάλεια και ο φόβος των πολιτών φαίνεται και από την απάντηση στο ερώτημα αν η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει. Παρά τις κατηγορηματικές διαψεύσεις από την κυβέρνηση το ποσοστό των πολιτών που πιστεύουν ότι η χώρα μας δεν θα αποφύγει την πτώχευση εκτοξεύεται στο 52,6% απο 34,5% πριν από 4 μήνες.

Αριστερή Πρωτοβουλία ΠΑΣΟΚ: Μοιάζουν να λειτουργούν ως επιστάτες των τσιφλικάδων...

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙA ΠΑ.ΣΟ.Κ 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 

Αθήνα, 17 Ιουνίου 2010

Από τον στοιχειώδη σεβασμό του ανθρώπου μας οδηγεί στην βαρβαρότητα το επικείμενο Π.Δ του κ. Λοβέρδου που αφορά τις περιβόητες ρυθμίσεις στην αγορά εργασίας. Μετά το δημόσιο τομέα έρχεται πλέον και στον ιδιωτικό πλήρη ανατροπή των εργασιακών σχέσεων. Η Ελλάδα του 21ου αιώνα γίνεται ο παράδεισος της εργοδοτικής αυθαιρεσίας. Ομαδικές απολύσεις, μισές αποζημιώσεις, νέοι που θα προσλαμβάνονται με 80% του βασικού μισθού, κατάργηση της διαιτησίας είναι το άμεσο μέλλον του ελληνικού λαού και της νέας γενιάς. Σε λίγες μέρες η νέα δόση των μέτρων θα αφορά την αποδιάρθρωση του ασφαλιστικού συστήματος με μοναδικό επιχείρημα της κυβέρνησης αν δεν συμμορφωθούμε δεν θα πάρουμε τις επόμενες δόσεις του δανείου.  
Τα προεκλογικά “δεν” έγιναν “yes men”.

Με ανασφάλεια, φόβο και τρόμο η κυβέρνηση σχεδιάζει το αύριο του ελληνικού λαού, απαξιώνοντας την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Η κυβέρνηση πουλά πλέον το δικαίωμα των Ελλήνων στη ζωή φτηνά λόγω κατεδάφισης. Χωρίς προσανατολισμό και σχέδιο οι υπουργοί της κυβέρνησης αδύναμοι και ανήμποροι έχουν μετατραπεί σε εντολοδόχους των γραφειοκρατών του ΔΝΤ και των μεγάλων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων που απαιτούν αφαίμαξη των εργαζομένων.

Eκδήλωση στην Δημοτική Αγορά Κυψέλης από αγωνιστές για την παλαιστίνη

Στη Δημοτική Αγορά Κυψέλης στις 8 το βράδυ του Σαββάτου 19/6, θα γίνει εκδήλωση-πολιτική συζήτηση

για τη δολοφονική επίθεση Ισραηλινών κομάντο κατά του "Στόλου της Ελευθερίας" που μετέφερε ανθρωπιστική βοήθεια στην αποκλεισμένη Γάζα.

Θα μιλήσουν οι: Πέτρος Γιώτης, Μιχάλης Γρηγορόπουλος, Κατερίνα Θεοχαροπούλου, Ανδρέας Μουστάκας, Χρήστος Τσιγαρίδας

ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ ΑΝΔΡΕΑ !...

Σήμερα κλείνεις τη συμφωνία και ταυτόχρονα τον κύκλο σου Ανδρέα. Καλός Δήμαρχος, πλέον, άντε και περιφερειάρχης !...

Το ασφαλιστικό είναι χρόνιο και ακανθώδες πρόβλημα, πέρασε από σαράντα κύματα, μελετήθηκε από …σαράντα επιτροπές, άλλαξε με …σαράντα νόμους και νομοσχέδια, έφαγε …τριάντα εννιά υφυπουργούς και υπουργούς : ο τεσσαρακοστός θάσαι εσύ !

Πίστεψες πως η όλη αναμπουμπούλα βοηθάει και ξετύλιξες τον αμοραλισμό σου, (αμοραλισμός : το ύστερο στάδιο του εκσυγχρονισμού…), σ΄ όλο του το μεγαλείο, επιλέγοντας τον μονόπλευρο και αδίστακτο σφαγιασμό, κάθε κατάκτησης και κάθε δικαιώματος, του έλληνα εργαζόμενου στην αξιοπρεπή σύνταξη !

Αυτές τις ημέρες ολοκληρώνεις το «έργο σου», βάζοντας την ταφόπλακα στο κοινωνικό ασφαλιστικό σύστημα, κόβοντας συντάξεις, προσθέτοντας χρόνια, αυξάνοντας εισφορές, (και μην τολμήσεις να βγεις και να πεις πως δεν τις αυξάνεις !...), κι ανοίγοντας το δρόμο για την επιδρομή των ιδιωτικών εταιρειών !

Στόχος και προορισμός μας είναι ένας κόσμος καλύτερος.... ενας κόσμος που να μας παρέχει το δικαίωμα στη ζωή.!!

"Γνέθε ρόκα μας φτωχή γνέθε σκουτιά και παραμύθια γνέθε κι απ'όλα πιο πολύ

τ΄όνειρο-θέ μου, τ'όνειρο....που φέγγει όπως ο έρωτας και καίει σαν την αλήθεια

Τ.Λειβαδίτης.....
Δεν καταλαβαίνω για ποιό λόγο πρέπει να επιμένουμε σε ένα σύστημα που έχει σαν κύριο τρόπο πραγματοποίησης των στόχων του το τρίπτυχο εξαπάτηση-βία-διαφθορά.
Δεν καταλαβαίνω ποια μπορεί να είναι η πιθανή συνταγή σωτηρίας.
Το να αλλάξουν κάποιοι 300 η 500 μέ κάποιους άλλους 200 η 600 είναι αστείο να συζητάμε ότι μπορεί να ρίξει λίγο φως στο σκοτάδι που μας κυκλώνει.
Θα διαφθαρούν κι αυτοί αργά η γρήγορα.Ειναι αρρώστια μεταδοτική που πρέπει να εξαλειφθεί ο καπιταλισμός και η διαφθορά.
Ο καπιταλισμός σαρώνει τα πάντα στο πέρασμα του και προσπαθει να μετατρέψει την αξιοπρέπεια σε ανταλλακτική αξία έλεγε ο γερο Κάρλ Μαρξ.
Ο Θεός του συστήματος αυτού είναι η συσσώρευση κεφαλαίου (καπιταλισμός λέγεται) και άρα η αύξηση του κέρδους των καπιταλιστών και όχι η εξύψωση της ανθρώπινης συνείδησης σε ένα ανώτερο επίπεδο.
Οταν ο προορισμός είναι ο ανθρωπος δεν ειναι δυνατον να ανεβαίνεις στον Τιτανικό του Καπιταλισμού επειδή είναι λαμπερός, η επειδή σου παίρνουν τα μυαλά τα δελτία ειδήσεων, οι διαφημίσεις, τα μεσημεριανά, η εξαγορασμένη βιομηχανία της showbiz ή όποιος άλλος.
Αυτοί όλοι έχουν κάθε λόγο να μην θέλουν να αλλάξει ο κόσμος.
Είναι ο δικός τους κόσμος, έχουν τα κλειδιά του....τους λογαριασμούς, τις επιχειρήσεις,τους νόμους, τα σκάφη, τα νησιά, τον πλούτο , την αρρωστημένη χλιδή του, όλα...Εμείς όμως;

Αρχίζει η ανταρσία κατά της πολιτικής της ΕΕ

Του Ambrose Evans-Pritchard 
Η ιταλική εφημερίδα Ιλ Σόλε δημοσίευσε ανοιχτή επιστολή που φέρει την υπογραφή 100 Ιταλών οικονομολόγων, οι οποίοι προειδοποιούν ότι οι πολιτικές λιτότητας που κατευθύνονται από Βρυξέλλες και Φρανκφούρτη απειλούν να σπρώξουν την Ευρώπη σε έναν κατήφορο δίχως φρένο. 
Αντί να δημιουργήσουν τις επιθυμητές συνθήκες σύγκλισης στην ευρωζώνη, θα γίνουν αιτία για τον βίαιο εξοστρακισμό των ασθενέστερων χωρών από την ΟΝΕ, ενώ κάποιες άλλες θα αποχωρήσουν με δική τους πρωτοβουλία, προκειμένου να ανακτήσουν τον εθνικό έλεγχο που είχαν κάποτε πάνω στους μεγάλους τραπεζικούς οργανισμούς τους και στις εργασιακές πολιτικές τους. 
Στην χειρότερη πιθανή περίπτωση, οι πολιτικές αυτές θα τινάξουν την ΕΕ στον αέρα, προκαλώντας εκείνες ακριβώς τις οξύτητες που το εγχείρημα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης προορίστηκε να αποτρέψει.Όσοι αναγνώστες καταλαβαίνουν Ιταλικά μπορούν να διαβάσουν το άρθρο της Ιλ Σόλε στο πρωτότυπο:

Βράχος ελληνισμού και σοσιαλιστικών ιδεών, όπως πάντα ο απροσκύνητος γιατρός

Ομιλία Βάσου Λυσσαρίδη στο συνέδριο που οργανώθηκε από το Ίδρυμα Λυσσαρίδη και το Κυπριακό Κέντρο Ευρωπαϊκών και Διεθνών Υποθέσεων με θέμα: “Σύγχρονες προκλήσεις στην εποχή της Παγκοσμιοποίησης»
Σας καλωσορίζω και εκφράζω τις ευχαριστίες μου για την παρουσία σας.

Στόχος του ιδρύματος είναι να συνεχίσει συνεργασία με πανεπιστήμια, πολιτιστικές και πολιτικές οργανώσεις. Η επόμενη εκδήλωση μας θα είναι μια ημερίδα για το Ευρωπαϊκό πείραμα με ομιλητές την Πωλίν Γκρην και άλλες προσωπικότητες.

Εκφράζω ευχαριστίες στους διαπρεπείς ομιλητές πού αποδέχθηκαν την πρόσκληση μας, τον καθηγητή Βαγγέλη Κουφουδάκη, τον Δρα Rob de Wijk, τον καθηγητή Θεοφάνους και τον πρόεδρο της ΕΔΕΚ κ. Γιαννάκη Ομήρου για τον χαιρετισμό του.

Το θέμα μας είναι η παγκοσμιοποίηση.

Αντιμετωπίζουμε ένα κβάντουμ μιας πορείας που αρχίζει με τη δημιουργία της πρώτης ανθρώπινης κοινωνίας, πού δημιουργήθηκε από την ανάγκη ομαδικής αντιμετώπισης κινδύνων και διασφάλισης βασικών αγαθών. Την αλληλεγγύη. Εξελίχθηκε από την ομαδοποίηση, στη φυλή, τις πόλεις, τα έθνη, τις πολυεθνικές και τώρα στη διεστραμμένη ενότητα δράσης των οικονομιών και νομισματικών κύκλων, χωρίς ουσιαστικό πολιτικό έλεγχο. Το οικονομικό υπερισχύει του πολιτικού. Το αποτέλεσμα είναι απέραντες έρημοι στέρησης και μικρές οάσεις υπεραφθονίας αλλά ακόμα και σ΄αυτές με προκλητική ανισότητα κατανομής του εθνικού προϊόντος.

Δεν θα μπω στην αντισυζήτηση παγκοσμιοποίησης και διεθνοποίησης. Θα αναφέρω μόνο ότι η παγκοσμιοποίηση θάπρεπε να είναι ο διεθνής πολιτικός έλεγχος αγορών και συνθηκών. Ήτο προβλεπτό ότι οικονομίες χωρίς σύνορα ήταν μια λανθασμένη περιγραφή της κατάστασης.

Το μονοπολικό σύστημα με επιλεκτική εφαρμογή αρχών οδήγησε σε συγκρούσεις, ανωμαλία και ωμές επεμβάσεις.

Ο Ο.Η.Ε. απέτυχε και η ανάγκη για ριζική αναδιάρθρωση του είναι σαφής.

Η αποστέρηση δικαιωμάτων, ιδιαίτερα εθνικών δικαιωμάτων ήτο φυσικό ότι θα οδηγούσε σε τρομοκρατία πού δεν αντιμετωπίζεται με κρατική τρομοκρατία πού στην πραγματικότητα την εκτρέφει.

ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ...Ο παράδεισος της εργοδοσίας!!!

ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ...Ο παράδεισος της εργοδοσίας!!!...ΤΟΛΜΟΥΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΓΟΥΝ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ ΕΝΟΣ ΑΙΩΝΑ!!!!...αυτή είναι η κοινωνική δικαιοσύνη που υποσχεθήκαμε ρε Σύντροφοι ??... 

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ...ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!!!!