Γράφει η Ρένα Διακίδη
«Ξεκάθαρα για να γίνει ανάπτυξη θα πρέπει να έχουμε ύφεση, αυξημένη ανεργία καλύτερους όρους για τον επενδυτή με μειωμένη φορολογία όπως στα Σκόπια ή τη Βουλγαρία, βαλκανοποίηση της οικονομίας. Είναι σκληρό αυτό που λέω, είναι τραγικό, αλλά δεν υπάρχει άλλος δρόμος, ο άλλος δρόμος θα ήταν μία περιπέτεια, να μην πάρουμε τίποτα από ΔΝΤ και ΕΕ να προχωρήσει η οικονομία μας εκ των ενόντων, και ενδεχομένως επιστροφή στην δραχμή».
Αυτή η απίστευτου κυνισμού δήλωση του βουλευτή Δωδεκανήσου, καθηγητή κ. Δημήτρη Κρεμαστινού, που συναγωνίζεται σε κυνισμό ακόμη και αυτές τις δηλώσεις των Γιουνκέρ και Σόιμπλε, προκαλεί πραγματικό σοκ!
Προσωπικά, θα μπορούσα να κατανοήσω ένα καριερίστα πολιτικό, που δεν διανοείται τον εαυτό του έξω από την κομματική πειθαρχία να λέει αυτά τα εξωφρενικά πράγματα. Αλλά ο καθηγητής Δημήτρης Κρεμαστινός, τι λόγο έχει αλήθεια να ενδίδει κι αυτός σε λογικές περί δήθεν μονοδρόμων, να ενδίδει στις απειλές των δανειστών , στην προσπάθειά του να δικαιολογήσει την πιο ακραία αλλά ταυτόχρονα και την - αποδεδειγμένα - πλέον αδιέξοδη πολιτική που εφαρμόστηκε ποτέ σ’ αυτή τη χώρα;
Αγαπητέ κ. καθηγητά, ομολογώ ότι με σοκάρατε με τα λεγόμενα σας!
Κι αν, όντως, μέχρι πρότινος μπορούσατε κι εσείς και οι υπόλοιποι της κυβέρνησης να καλλιεργείτε τα άλλοθι και τις ψευδαισθήσεις σας με δικαιολογίες περί μονοδρόμων, σήμερα, 23 μήνες μετά, με την τεκμηριωμένη αποτυχία των πολιτικών της τρόικας και της ενδοτικής κυβέρνησης, με την πλήρη κατάρρευση των δημοσιονομικών στόχων και μεγεθών, σήμερα, πώς μπορείτε ακόμη να μιλάτε για «μονοδρόμους»;
Μήπως για να δικαιολογήσετε την ψήφο σας σε Μνημόνιο, Μεσοπρόθεσμο και Εφαρμοστικό;
Μήπως για να δικαιολογηθείτε εσείς που προσφάτως δηλώνατε σε συνέντευξή σας σε τοπική εφημερίδα ότι δεν είστε «δεδομένος» και ότι δεν θα διστάσετε να διαφοροποιηθείτε αν διαπιστώσετε ότι η πολιτική που εφαρμόζεται δεν αποδίδει; Τι άλλο περιμένετε να γίνει για να διαφοροποιηθείτε; Να δείτε τους πολίτες αυτής της χώρας να στέκονται στην ουρά για το συσσίτιο, να ζουν άστεγοι σε χαρτόκουτα στους δρόμους; Ή να φύγουν όλοι στο μεγαλύτερο μεταναστευτικό ρεύμα που έχει ήδη αρχίσει και που γυρίζει την Ελλάδα πίσω στη δεκαετία του ’50 και του ’60;
Τι άλλο περιμένετε να δείτε για να παραδεχθείτε την αποτυχία της ακολουθούμενης πολιτικής και αν όχι να διαφοροποιηθείτε (δικαίωμά σας να μείνετε εκεί που είστε),τουλάχιστον να μην προκαλείτε το κοινό αίσθημα με τις δηλώσεις σας; Η ύφεση καλπάζει , η ανεργία το ίδιο. Κάθε μέρα ανακοινώνονται νέα στοιχεία που τεκμηριώνουν το αδιέξοδο και την απόγνωση ενός ολόκληρου λαού, φοβισμένου, ανασφαλή, εγκλωβισμένου σε απειλές, εκβιασμούς και διλήμματα.
Σας παρακαλώ πολύ να εξηγήσετε σ’ αυτόν τον κόσμο που σας ακούει να μιλάτε περί ύφεσης και ανεργίας, ως τους δρόμους που θα μας οδηγήσουν σε …ανάκαμψη (άραγε πότε, μετά από πόσες δεκαετίες) , μέσα από ποια διαδικασία θα επιτευχθεί το «θαύμα»;
Και μη μας πείτε πάλι για ανάπτυξη. Εδώ και 23 μήνες δεν έγινε καμία αναπτυξιακή προσπάθεια, δεν ψηφίστηκε ούτε ένας νόμος που να δημιουργεί ένα ελκυστικό επενδυτικό περιβάλλον. Ούτε ένας!
Η μοναδική πολιτική ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας που ακολουθεί η κυβέρνηση που εσείς σήμερα προσπαθείτε να δικαιολογήσετε, είναι η πλήρης καταστρατήγηση, μέχρι του σημείου της πλήρους κατάργησης των εργασιακών δικαιωμάτων, με ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, με απολύσεις εκατοντάδων χιλιάδων εργαζομένων που τόσα χρόνια επάνδρωναν τους κομματικούς στρατούς σας, με καινοφανείς θεσμούς όπως οι εργασιακή εφεδρεία. Με άλλα λόγια, ένας ολόκληρος λαός σε εφεδρεία, εργασιακό δυναμικό επιπέδου Ταϊβάν, ώστε οι αγοραστές της χώρας να έχουν έτοιμα φτηνά εργατικά χέρια, που θα επαιτούν για δύο τρία κατοστάρικα για να ζήσουν.
Η μοναδική αναπτυξιακή πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση είναι το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, που στην περίπτωση των εισηγμένων στο Χρηματιστήριο, δεν είναι καν ξεπούλημα, Είναι χάρισμα! Κατά τα λοιπά, αυτό το όνειδος που λέγεται «Ταμείο Αξιοποίησης της Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου» αναλαμβάνει να ξεπουλήσει στους δανειστές ακόμη και τον αέρα που αναπνέουμε σ’ αυτή τη χώρα, καταστρατηγώντας νόμους και Συνταγματικό Χάρτη της χώρας, με όρους καθαρά αποικιοκρατικούς.
Η πολιτική της κυβέρνηση που υπερασπίζεστε ως μονόδρομο, αγαπητέ κ. καθηγητά συνοψίζεται σε μια φράση: Οι Έλληνες σε καθεστώς εφεδρείας και η Ελλάδα υπό εκποίηση. Εξηγήστε μας σας παρακαλώ πώς αυτή η διαδικασία θα μας οδηγήσει στην ανάπτυξη;
Μιλάτε για τον άλλο δρόμο. Μόνο που δεν είναι αυτός που περιγράφετε. Ο άλλος δρόμος είναι αυτός που ακόμη και η Αργεντινή βρήκε το θάρρος να ακολουθήσει. Η μη αναγνώριση του χρέους. Αυτός και μόνο. Σε μια χώρα όπου καμία προοπτική παραγωγής πρωτογενούς πλεονάσματος δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα (σκόπιμα μήπως;) ποιος είναι τόσο αφελής ώστε να πιστεύει ότι με καινούργια δάνεια και δόσεις εις το διηνεκές, τα οποία πάντα θα συνοδεύονται από νέους εκβιασμούς και νέους επαχθέστερους όρους, θα ορθοποδήσει ποτέ αυτή η χώρα; Ουδείς πέρα της κυβέρνησης, η οποία, είναι πλέον προφανές ότι βρίσκεται σε διατεταγμένη υπηρεσία. Για να φτάσουμε σήμερα στο σημείο να επικαλούμαστε τα παραδείγματα της Βουλγαρίας και των Σκοπίων!!!
Εσείς κ. καθηγητά, είχατε τη τύχη να ζήσετε πολλά χρόνια δίπλα στον Ανδρέα Παπανδρέου. Πιστεύετε στ’ αλήθεια ότι θα ακολουθούσε αυτήν την επονείδιστη όσο και αδιέξοδη, ενδοτική πολιτική απέναντι στους δανειστές της χώρας; Πιστεύετε ότι θα συμμεριζόταν τα περί μονοδρόμων ο άνθρωπος που διακήρυξε ότι η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες, ο ηγέτης που μίλησε για εθνική ανεξαρτησία και αξιοπρέπεια , για λαϊκή κυριαρχία;
Πιστεύω ακράδαντα ότι την απάντηση τη γνωρίζετε εσείς καλύτερα από τον καθένα. Αντί λοιπόν να προσπαθήσετε να πείσετε εμάς για τους δήθεν μονοδρόμους, τολμήστε , τουλάχιστον εσείς, να διαφοροποιηθείτε.
ΠΡΟΟΔΟΣ
Παρασκευή 9 Σεπτεμβρίου 2011
«Ξεκάθαρα για να γίνει ανάπτυξη θα πρέπει να έχουμε ύφεση, αυξημένη ανεργία καλύτερους όρους για τον επενδυτή με μειωμένη φορολογία όπως στα Σκόπια ή τη Βουλγαρία, βαλκανοποίηση της οικονομίας. Είναι σκληρό αυτό που λέω, είναι τραγικό, αλλά δεν υπάρχει άλλος δρόμος, ο άλλος δρόμος θα ήταν μία περιπέτεια, να μην πάρουμε τίποτα από ΔΝΤ και ΕΕ να προχωρήσει η οικονομία μας εκ των ενόντων, και ενδεχομένως επιστροφή στην δραχμή».
Αυτή η απίστευτου κυνισμού δήλωση του βουλευτή Δωδεκανήσου, καθηγητή κ. Δημήτρη Κρεμαστινού, που συναγωνίζεται σε κυνισμό ακόμη και αυτές τις δηλώσεις των Γιουνκέρ και Σόιμπλε, προκαλεί πραγματικό σοκ!
Προσωπικά, θα μπορούσα να κατανοήσω ένα καριερίστα πολιτικό, που δεν διανοείται τον εαυτό του έξω από την κομματική πειθαρχία να λέει αυτά τα εξωφρενικά πράγματα. Αλλά ο καθηγητής Δημήτρης Κρεμαστινός, τι λόγο έχει αλήθεια να ενδίδει κι αυτός σε λογικές περί δήθεν μονοδρόμων, να ενδίδει στις απειλές των δανειστών , στην προσπάθειά του να δικαιολογήσει την πιο ακραία αλλά ταυτόχρονα και την - αποδεδειγμένα - πλέον αδιέξοδη πολιτική που εφαρμόστηκε ποτέ σ’ αυτή τη χώρα;
Αγαπητέ κ. καθηγητά, ομολογώ ότι με σοκάρατε με τα λεγόμενα σας!
Κι αν, όντως, μέχρι πρότινος μπορούσατε κι εσείς και οι υπόλοιποι της κυβέρνησης να καλλιεργείτε τα άλλοθι και τις ψευδαισθήσεις σας με δικαιολογίες περί μονοδρόμων, σήμερα, 23 μήνες μετά, με την τεκμηριωμένη αποτυχία των πολιτικών της τρόικας και της ενδοτικής κυβέρνησης, με την πλήρη κατάρρευση των δημοσιονομικών στόχων και μεγεθών, σήμερα, πώς μπορείτε ακόμη να μιλάτε για «μονοδρόμους»;
Μήπως για να δικαιολογήσετε την ψήφο σας σε Μνημόνιο, Μεσοπρόθεσμο και Εφαρμοστικό;
Μήπως για να δικαιολογηθείτε εσείς που προσφάτως δηλώνατε σε συνέντευξή σας σε τοπική εφημερίδα ότι δεν είστε «δεδομένος» και ότι δεν θα διστάσετε να διαφοροποιηθείτε αν διαπιστώσετε ότι η πολιτική που εφαρμόζεται δεν αποδίδει; Τι άλλο περιμένετε να γίνει για να διαφοροποιηθείτε; Να δείτε τους πολίτες αυτής της χώρας να στέκονται στην ουρά για το συσσίτιο, να ζουν άστεγοι σε χαρτόκουτα στους δρόμους; Ή να φύγουν όλοι στο μεγαλύτερο μεταναστευτικό ρεύμα που έχει ήδη αρχίσει και που γυρίζει την Ελλάδα πίσω στη δεκαετία του ’50 και του ’60;
Τι άλλο περιμένετε να δείτε για να παραδεχθείτε την αποτυχία της ακολουθούμενης πολιτικής και αν όχι να διαφοροποιηθείτε (δικαίωμά σας να μείνετε εκεί που είστε),τουλάχιστον να μην προκαλείτε το κοινό αίσθημα με τις δηλώσεις σας; Η ύφεση καλπάζει , η ανεργία το ίδιο. Κάθε μέρα ανακοινώνονται νέα στοιχεία που τεκμηριώνουν το αδιέξοδο και την απόγνωση ενός ολόκληρου λαού, φοβισμένου, ανασφαλή, εγκλωβισμένου σε απειλές, εκβιασμούς και διλήμματα.
Σας παρακαλώ πολύ να εξηγήσετε σ’ αυτόν τον κόσμο που σας ακούει να μιλάτε περί ύφεσης και ανεργίας, ως τους δρόμους που θα μας οδηγήσουν σε …ανάκαμψη (άραγε πότε, μετά από πόσες δεκαετίες) , μέσα από ποια διαδικασία θα επιτευχθεί το «θαύμα»;
Και μη μας πείτε πάλι για ανάπτυξη. Εδώ και 23 μήνες δεν έγινε καμία αναπτυξιακή προσπάθεια, δεν ψηφίστηκε ούτε ένας νόμος που να δημιουργεί ένα ελκυστικό επενδυτικό περιβάλλον. Ούτε ένας!
Η μοναδική πολιτική ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας που ακολουθεί η κυβέρνηση που εσείς σήμερα προσπαθείτε να δικαιολογήσετε, είναι η πλήρης καταστρατήγηση, μέχρι του σημείου της πλήρους κατάργησης των εργασιακών δικαιωμάτων, με ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, με απολύσεις εκατοντάδων χιλιάδων εργαζομένων που τόσα χρόνια επάνδρωναν τους κομματικούς στρατούς σας, με καινοφανείς θεσμούς όπως οι εργασιακή εφεδρεία. Με άλλα λόγια, ένας ολόκληρος λαός σε εφεδρεία, εργασιακό δυναμικό επιπέδου Ταϊβάν, ώστε οι αγοραστές της χώρας να έχουν έτοιμα φτηνά εργατικά χέρια, που θα επαιτούν για δύο τρία κατοστάρικα για να ζήσουν.
Η μοναδική αναπτυξιακή πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση είναι το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, που στην περίπτωση των εισηγμένων στο Χρηματιστήριο, δεν είναι καν ξεπούλημα, Είναι χάρισμα! Κατά τα λοιπά, αυτό το όνειδος που λέγεται «Ταμείο Αξιοποίησης της Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου» αναλαμβάνει να ξεπουλήσει στους δανειστές ακόμη και τον αέρα που αναπνέουμε σ’ αυτή τη χώρα, καταστρατηγώντας νόμους και Συνταγματικό Χάρτη της χώρας, με όρους καθαρά αποικιοκρατικούς.
Η πολιτική της κυβέρνηση που υπερασπίζεστε ως μονόδρομο, αγαπητέ κ. καθηγητά συνοψίζεται σε μια φράση: Οι Έλληνες σε καθεστώς εφεδρείας και η Ελλάδα υπό εκποίηση. Εξηγήστε μας σας παρακαλώ πώς αυτή η διαδικασία θα μας οδηγήσει στην ανάπτυξη;
Μιλάτε για τον άλλο δρόμο. Μόνο που δεν είναι αυτός που περιγράφετε. Ο άλλος δρόμος είναι αυτός που ακόμη και η Αργεντινή βρήκε το θάρρος να ακολουθήσει. Η μη αναγνώριση του χρέους. Αυτός και μόνο. Σε μια χώρα όπου καμία προοπτική παραγωγής πρωτογενούς πλεονάσματος δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα (σκόπιμα μήπως;) ποιος είναι τόσο αφελής ώστε να πιστεύει ότι με καινούργια δάνεια και δόσεις εις το διηνεκές, τα οποία πάντα θα συνοδεύονται από νέους εκβιασμούς και νέους επαχθέστερους όρους, θα ορθοποδήσει ποτέ αυτή η χώρα; Ουδείς πέρα της κυβέρνησης, η οποία, είναι πλέον προφανές ότι βρίσκεται σε διατεταγμένη υπηρεσία. Για να φτάσουμε σήμερα στο σημείο να επικαλούμαστε τα παραδείγματα της Βουλγαρίας και των Σκοπίων!!!
Εσείς κ. καθηγητά, είχατε τη τύχη να ζήσετε πολλά χρόνια δίπλα στον Ανδρέα Παπανδρέου. Πιστεύετε στ’ αλήθεια ότι θα ακολουθούσε αυτήν την επονείδιστη όσο και αδιέξοδη, ενδοτική πολιτική απέναντι στους δανειστές της χώρας; Πιστεύετε ότι θα συμμεριζόταν τα περί μονοδρόμων ο άνθρωπος που διακήρυξε ότι η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες, ο ηγέτης που μίλησε για εθνική ανεξαρτησία και αξιοπρέπεια , για λαϊκή κυριαρχία;
Πιστεύω ακράδαντα ότι την απάντηση τη γνωρίζετε εσείς καλύτερα από τον καθένα. Αντί λοιπόν να προσπαθήσετε να πείσετε εμάς για τους δήθεν μονοδρόμους, τολμήστε , τουλάχιστον εσείς, να διαφοροποιηθείτε.
ΠΡΟΟΔΟΣ
Παρασκευή 9 Σεπτεμβρίου 2011

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου