Κυριακή, 31 Αυγούστου 2014

Φάκελος Παλαιστίνη: Wallerstein και Ταρίκ Αλί για το Παλαιστινιακό

Του Ταρίκ Αλί
Ο Γενικός Γραμματέας του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών, Μπαν Κι-μουν, κατήγγειλε τον βομβαρδισμό σχολειού του ΟΗΕ στη Γάζα ως "αποτρόπαιο" και "αδικαιολόγητο". Αξιωματούχοι του χαρακτήρισαν τις σφαγές ως "ντροπή για τον κόσμο".
Αλλά ποιός νιώθει ντροπιασμένος; Ενώ η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ψηφίζει τακτικά υπέρ μιας ανεξάρτητης Παλαιστίνης, το Συμβούλιο Ασφαλείας θέτει βέτο ακόμη και στη σκέψη, καθώς όπως όλοι γνωρίζουν το Συμβούλιο Ασφαλείας κυριαρχείται από την Αμερική. Σε αυτό το θέμα η Κίνα και η Ρωσία ακολουθούν την επίσημη πολιτική γραμμή.
Και τι συμβαίνει με την ευρύτερη "διεθνή κοινότητα", με άλλα λόγια τις ΗΠΑ, την ΕΕ και το ΝΑΤΟ; Υποστήριξαν το Ισραήλ. Όσον αφορά τους ιδεολόγους της βιομηχανίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η Σαμάνθα Πάουερ, η βασίλισσα των "ανθρωπιστικών επεμβάσεων", είναι η εκπρόσωπος των ΗΠΑ στο Συμβούλιο Ασφαλείας και σθεναρά υπέρ του Ισραήλ.
Τόσο η Βουλή όσο και η Γερουσία έχουν ομόφωνα γράψει λευκή επιταγή στο Ισραήλ. Η γαλλική σοσιαλιστική κυβέρνηση απαγόρευσε τις διαδηλώσεις κατά της φρίκης της Γάζα στο Παρίσι, με την πρόφαση ότι θα ενθάρρυναν τον αντισημιτισμό (η απαγόρευση δεν έγινε ευνοϊκά αποδεκτή από τις γαλλικές εβραϊκές οργανώσεις που συνδιοργάνωναν την πορεία). Το Βρετανικό Υπουργείο Εξωτερικών είναι όπως πάντα υποχωρητικό.

Οι γερμανοί είναι πολύ απασχολημένοι με το να επιβάλλουν κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας, ενώ κάνουν τα στραβά μάτια με τη Γάζα αρνούμενοι να δεχτούν ότι οι παλαιστίνιοι είναι τα έμμεσα θύματα της γενοκτονίας των εβραίων που το τρίτο Ράιχ εξαπέλυσε κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου πολέμου και για την οποία επιτυχημένες δημοκρατικές κυβερνήσεις στην Γερμανία πληρώνουν έκτοτε το τίμημα.
Τα κράτη δορυφόροι των Ηνωμένων Πολιτειών στην ανατολική Ευρώπη ακολουθούν το παράδειγμά τους. Το ίδιο συμβαίνει και με τις σκανδιναβικές χώρες με μια μόνο εξαίρεση: ο Καρλ Μπιλντ, ο υπουργός Εξωτερικών της Σουηδίας και βετεράνος αξιωματικός του ΝΑΤΟ υποστηρίζει τις πολιτικές των ΗΠΑ, όμως ο βασιλιάς και η βασίλισσα της Σουηδίας φόρεσαν παλαιστινιακά μαντίλια και έλαβαν μέρος σε μια δημόσια διαδήλωση ενάντια στις κτηνωδίες του Ισραήλ. Στον αραβικό κόσμο υποβόσκει μεγάλος θυμός, αλλά ο ουαχαμπιστής μονάρχης του Ριάντ,ο βασιλιάς της Ιορδανίας που προστατεύεται από το Ισραήλ και ο στρατηγός Σίσι στην Αίγυπτο έχουν ουσιαστικά υποστηρίξει την επίθεση του Ισραήλ στην Γάζα. Απεχθάνονται την Χαμάς και δεν είναι μυστικό ότι θα χαιρόντουσαν εάν οι ισραηλινοί εξολόθρευαν την οργάνωση.
Και τι γίνεται με τον κόσμο που ψηφίζουν αυτήν την οργάνωση; Θα πρέπει να διαλυθεί ο λαός και να εκλεγεί κάποιος άλλος ; Στην Τουρκία ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κάνει πολύ φασαρία, και χωρίς σημαντικά αποτελέσματα , αλλά αρνείται να διακόψει τις διπλωματικές σχέσεις με το Ισραήλ. Η Τουρκία είναι άλλωστε παλαιό μέλος του ΝΑΤΟ και αν το Ιρακινό Κουρδιστάν "ανεξαρτητοποιηθεί" ως προτεκτοράτο των ΗΠΑ και του Ισραήλ, ο Ερντογάν θα χρειαστεί τη βοήθειά τους για να αποφευχθεί η διάχυση στην ανατολική Τουρκία. Και ενώ η Ασία είναι ουσιαστικά σιωπηλή- η Κίνα σκέφτεται το εμπόριο, η Ινδία είναι κοντά στο Ισραήλ, στην Ιαπωνία δεν επιτρέπεται ακόμη η δική της εξωτερική πολιτική- στην Νότια Αφρική αυξάνεται η υποστήριξη της καμπάνιας Μποϋκοτάζ, Αποεπένδυση και Κυρώσεις[Boycott, Divestment and Sanctions, BDS campaign] της οποίας ηγείται ο Ντέσμοντ Τουτού και άλλοι.
Οι αναλογίες σε σχέση με το απαρτχάιντ λαμβάνονται σοβαρά υπόψη και το Αφρικανικό Εθνικό Κογκρέσο(ANC) ψήφισε ομόφωνα στην βουλή της Νότιας Αφρικής την αποβολή του Ισραηλινού πρέσβη, ένα αίτημα που απορρίφθηκε από τον Πρόεδρο Ζούμα. Η πιο έντονη πολιτική αντίδραση προέρχεται από μια ήπειρο όπου οι μουσουλμανικοί πληθυσμοί είναι είτε ανύπαρκτοι είτε μικροσκοπικοί.
Η Βενεζουέλα και η Βολιβία διέκοψαν τις σχέσεις με το Ισραήλ μετά την επίθεση στην Γάζα το 2009. Στους Ισραηλινούς πρέσβεις στο Εκουαδόρ, το Περού, την Χιλή, το Σαλβαδόρ και την Βραζιλία έχει πλέον ζητηθεί να μαζέψουν τα πράγματά τους. Στις Κατεχόμενες Περιοχές υπάρχει μεγάλη ενότητα από τα κάτω και ο Μαχμούντ Αμπάς, ο οποίος αρχικά παρέμενε σιωπηλός και αρνούνταν να επισκεφτεί την Γάζα, μιλάει τώρα για "εγκλήματα πολέμου του Ισραήλ", αλλά ο μηχανισμός ασφαλείας του και η ηγεσία της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης(PLO) συνεργάζονται με τον Ισραηλινό στρατό μετά την Συμφωνία του Όσλο. Η Χαμάς μπορεί να είχε οδηγηθεί σε αυτή τη θέση με τη βοήθεια των Αδελφών Μουσουλμάνων στην Αίγυπτο, των οποίων οι εκλεγμένοι ηγέτες ήταν πρόθυμοι να υποταχθούν στην Ουάσινγκτον όπως και η Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης.
Το πραξικόπημα του Σίσι όμως έβαλε τέλος σε όλα αυτά και η Χαμάς μπόρεσε, ως αποτέλεσμα, να επαναβεβαιώσει την ανεξαρτησία της. Δεν υπάρχει στρατιωτική λύση στην περιοχή. Το Ισραήλ είναι μια πυρηνική δύναμη και έχει τον έκτο μεγαλύτερο στρατό στον κόσμο(οπότε το να μιλά για ισότητα με την Χαμάς-ηθική, πολιτική ή στρατιωτική- είναι γκροτέσκο). Απειλείται από τον ίδιο του τον εαυτό και όχι από κάποια εξωτερική δύναμη. Η μόνη λύση που απομένει είναι η δημιουργία ενός κράτους με ίσα δικαιώματα για όλους και μέχρι να επιτευχθεί αυτό ο μόνος τρόπος για να βοηθηθούν οι Παλαιστίνιοι μεσοπρόθεσμα είναι μέσω της συμμετοχής στην καμπάνια Μποϋκοτάζ, Αποεπένδυση και Κυρώσεις.
Δεν είναι αρκετό, το ξέρω, αλλά είναι το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε.

Μετάφραση: Θώμη Γάκη Πηγή: LRB blog
afterhistory.blogspot
Ο Γενικός Γραμματέας του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών, Μπαν Κι-μουν, κατήγγειλε τον βομβαρδισμό σχολειού του ΟΗΕ στη Γάζα ως "αποτρόπαιο" και "αδικαιολόγητο". Αξιωματούχοι του χαρακτήρισαν τις σφαγές ως "ντροπή για τον κόσμο". Αλλά ποιός νιώθει ντροπιασμένος; Ενώ η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ψηφίζει τακτικά υπέρ μιας ανεξάρτητης Παλαιστίνης, το Συμβούλιο Ασφαλείας θέτει βέτο ακόμη και στη σκέψη, καθώς όπως όλοι γνωρίζουν το Συμβούλιο Ασφαλείας κυριαρχείται από την Αμερική. Σε αυτό το θέμα η Κίνα και η Ρωσία ακολουθούν την επίσημη πολιτική γραμμή. 
Και τι συμβαίνει με την ευρύτερη "διεθνή κοινότητα", με άλλα λόγια τις ΗΠΑ, την ΕΕ και το ΝΑΤΟ; Υποστήριξαν το Ισραήλ. Όσον αφορά τους ιδεολόγους της βιομηχανίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η Σαμάνθα Πάουερ, η βασίλισσα των "ανθρωπιστικών επεμβάσεων", είναι η εκπρόσωπος των ΗΠΑ στο Συμβούλιο Ασφαλείας και σθεναρά υπέρ του Ισραήλ. Τόσο η Βουλή όσο και η Γερουσία έχουν ομόφωνα γράψει λευκή επιταγή στο Ισραήλ. Η γαλλική σοσιαλιστική κυβέρνηση απαγόρευσε τις διαδηλώσεις κατά της φρίκης της Γάζα στο Παρίσι, με την πρόφαση ότι θα ενθάρρυναν τον αντισημιτισμό (η απαγόρευση δεν έγινε ευνοϊκά αποδεκτή από τις γαλλικές εβραϊκές οργανώσεις που συνδιοργάνωναν την πορεία). Το Βρετανικό Υπουργείο Εξωτερικών είναι όπως πάντα υποχωρητικό. Οι γερμανοί είναι πολύ απασχολημένοι με το να επιβάλλουν κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας, ενώ κάνουν τα στραβά μάτια με τη Γάζα αρνούμενοι να δεχτούν ότι οι παλαιστίνιοι είναι τα έμμεσα θύματα της γενοκτονίας των εβραίων που το τρίτο Ράιχ εξαπέλυσε κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου πολέμου και για την οποία επιτυχημένες δημοκρατικές κυβερνήσεις στην Γερμανία πληρώνουν έκτοτε το τίμημα. Τα κράτη δορυφόροι των Ηνωμένων Πολιτειών στην ανατολική Ευρώπη ακολουθούν το παράδειγμά τους. Το ίδιο συμβαίνει και με τις σκανδιναβικές χώρες με μια μόνο εξαίρεση: ο Καρλ Μπιλντ, ο υπουργός Εξωτερικών της Σουηδίας και βετεράνος αξιωματικός του ΝΑΤΟ υποστηρίζει τις πολιτικές των ΗΠΑ, όμως ο βασιλιάς και η βασίλισσα της Σουηδίας φόρεσαν παλαιστινιακά μαντίλια και έλαβαν μέρος σε μια δημόσια διαδήλωση ενάντια στις κτηνωδίες του Ισραήλ. 
Στον αραβικό κόσμο υποβόσκει μεγάλος θυμός, αλλά ο ουαχαμπιστής μονάρχης του Ριάντ,ο βασιλιάς της Ιορδανίας που προστατεύεται από το Ισραήλ και ο στρατηγός Σίσι στην Αίγυπτο έχουν ουσιαστικά υποστηρίξει την επίθεση του Ισραήλ στην Γάζα. Απεχθάνονται την Χαμάς και δεν είναι μυστικό ότι θα χαιρόντουσαν εάν οι ισραηλινοί εξολόθρευαν την οργάνωση. Και τι γίνεται με τον κόσμο που ψηφίζουν αυτήν την οργάνωση; Θα πρέπει να διαλυθεί ο λαός και να εκλεγεί κάποιος άλλος ; Στην Τουρκία ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κάνει πολύ φασαρία, και χωρίς σημαντικά αποτελέσματα , αλλά αρνείται να διακόψει τις διπλωματικές σχέσεις με το Ισραήλ. Η Τουρκία είναι άλλωστε παλαιό μέλος του ΝΑΤΟ και αν το Ιρακινό Κουρδιστάν "ανεξαρτητοποιηθεί" ως προτεκτοράτο των ΗΠΑ και του Ισραήλ, ο Ερντογάν θα χρειαστεί τη βοήθειά τους για να αποφευχθεί η διάχυση στην ανατολική Τουρκία. Και ενώ η Ασία είναι ουσιαστικά σιωπηλή- η Κίνα σκέφτεται το εμπόριο, η Ινδία είναι κοντά στο Ισραήλ, στην Ιαπωνία δεν επιτρέπεται ακόμη η δική της εξωτερική πολιτική- στην Νότια Αφρική αυξάνεται η υποστήριξη της καμπάνιας Μποϋκοτάζ, Αποεπένδυση και Κυρώσεις[Boycott, Divestment and Sanctions, BDS campaign] της οποίας ηγείται ο Ντέσμοντ Τουτού και άλλοι. 
Οι αναλογίες σε σχέση με το απαρτχάιντ λαμβάνονται σοβαρά υπόψη και το Αφρικανικό Εθνικό Κογκρέσο(ANC) ψήφισε ομόφωνα στην βουλή της Νότιας Αφρικής την αποβολή του Ισραηλινού πρέσβη, ένα αίτημα που απορρίφθηκε από τον Πρόεδρο Ζούμα. 
Η πιο έντονη πολιτική αντίδραση προέρχεται από μια ήπειρο όπου οι μουσουλμανικοί πληθυσμοί είναι είτε ανύπαρκτοι είτε μικροσκοπικοί. Η Βενεζουέλα και η Βολιβία διέκοψαν τις σχέσεις με το Ισραήλ μετά την επίθεση στην Γάζα το 2009. Στους Ισραηλινούς πρέσβεις στο Εκουαδόρ, το Περού, την Χιλή, το Σαλβαδόρ και την Βραζιλία έχει πλέον ζητηθεί να μαζέψουν τα πράγματά τους. 
Στις Κατεχόμενες Περιοχές υπάρχει μεγάλη ενότητα από τα κάτω και ο Μαχμούντ Αμπάς, ο οποίος αρχικά παρέμενε σιωπηλός και αρνούνταν να επισκεφτεί την Γάζα, μιλάει τώρα για "εγκλήματα πολέμου του Ισραήλ", αλλά ο μηχανισμός ασφαλείας του και η ηγεσία της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης(PLO) συνεργάζονται με τον Ισραηλινό στρατό μετά την Συμφωνία του Όσλο. Η Χαμάς μπορεί να είχε οδηγηθεί σε αυτή τη θέση με τη βοήθεια των Αδελφών Μουσουλμάνων στην Αίγυπτο, των οποίων οι εκλεγμένοι ηγέτες ήταν πρόθυμοι να υποταχθούν στην Ουάσινγκτον όπως και η Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης. Το πραξικόπημα του Σίσι όμως έβαλε τέλος σε όλα αυτά και η Χαμάς μπόρεσε, ως αποτέλεσμα, να επαναβεβαιώσει την ανεξαρτησία της. 
Δεν υπάρχει στρατιωτική λύση στην περιοχή. Το Ισραήλ είναι μια πυρηνική δύναμη και έχει τον έκτο μεγαλύτερο στρατό στον κόσμο(οπότε το να μιλά για ισότητα με την Χαμάς-ηθική, πολιτική ή στρατιωτική- είναι γκροτέσκο). Απειλείται από τον ίδιο του τον εαυτό και όχι από κάποια εξωτερική δύναμη. Η μόνη λύση που απομένει είναι η δημιουργία ενός κράτους με ίσα δικαιώματα για όλους και μέχρι να επιτευχθεί αυτό ο μόνος τρόπος για να βοηθηθούν οι Παλαιστίνιοι μεσοπρόθεσμα είναι μέσω της συμμετοχής στην καμπάνια Μποϋκοτάζ, Αποεπένδυση και Κυρώσεις. Δεν είναι αρκετό, το ξέρω, αλλά είναι το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε.
Μετάφραση: Θώμη Γάκη
Πηγή: LRB blog
- See more at: http://afterhistory.blogspot.gr/2014/08/blog-post_27.html#sthash.K2oZg61C.dpuf

Δεν υπάρχουν σχόλια: