..το Δικαστήριο της Χάγης και ένα κείμενό μου στρατηγικής (από 10/10/2010)
Ελευθέριος Τζιόλας
Παραθέτω παρακάτω ένα μικρό, αλλά ουσιώδες μέρος από την ισχυρά θεμελιωμένη επιχειρηματολογία του James Crawford, καθηγητής Διεθνούς Δικαίου στο Cambridge ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης (30 Μαρτίου 2011) και, επίσης, επαναφέρω στη μνήμη σας σχετικό κείμενο-άρθρο μου (στην εφημερίδα ‘’ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ’’, 10 /10/2010) που δικαιώνεται αναδρομικά, παρά την αδικαιολόγητη ένταση που δημιουργήθηκε τότε, κατά την δημοσίευσή του, και αποτελεί -και σήμερα- σημαντική συμβολή για την πολιτική που οφείλει να αναπτύξει και ακολουθήσει η ελληνική κυβέρνηση στο κρίσιμο αυτό εθνικό θέμα..
Α. Αναφέρει, λοιπόν, ο καθηγητής J.Crawford, που συμμετείχε στην ελληνική αντιπροσωπεία : ''Eίναι σαφές από τα γεγονότα ότι η ενάγουσα (η κυβέρνηση των Σκοπίων) αναφέρεται και συνεχίζει να αναφέρεται με διαφορετικό όνομα στους διεθνείς οργανισμούς από αυτό που έχει συνομολογηθεί [επισυνάπτονται στοιχεία δεκάδων περιπτώσεων, όπως αυτή του κ.Κερίμ που ως προεδρεύων της Γεν.Συνέλευσης του ΟΗΕ επέμενε να αναφέρει τη χώρα του ως ''Μακεδονία'']. Η ενάγουσα έχει επιδιώξει σε κάθε διαθέσιμη ευκαιρία να διασφαλίσει τη χρήση ενός ονόματος το οποίο δεν έχει συμφωνηθεί με την Ελλάδα.Αυτό, επίσης, ισοδυναμεί με προσπάθεια εκτροχιασμου σε slow motion και της συμφωνημένης διαδικασίας των σχετικών διαπραγματεύσεων...
Πρέπει να τονισθεί ότι και η Ενδιάμεση Συμφωνία, άρθρο 11 (δεύτερη παράγραφος) προβλέπει ότι η Ελλάδα διατηρεί το δικαίωμα να αντιταχθεί στην ένταξη της fYROM σε διεθνείς οργανισμούς, εφ΄όσον επιχειρηθεί να γίνει με όνομα διαφορετικό από αυτό που που προβλέπεται στην απόφαση 817 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, δηλαδή το : fYROM.
...Το ΝΑΤΟ στη Σύνοδο του Βουκουρεστίου έλαβε την απόφαση ότι ο αιτών (κυβέρνηση των Σκοπίων) δεν έχει ικανοποιήσει τους όρους για σχέσεις καλής γειτονίας που είναι υποχρεωτικές για όλα τα κράτη-μέλη. Και η απόφαση αυτή είναι απόφαση της Συμμαχίας."
Β. Αναφέρω ( ο ίδιος) στο συγκεκριμένο κείμενο-άρθρο μου, από τις 10/10/2010 :
Το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων, μεγάλο εθνικό θέμα, λόγω της κρισιμότητας των οικονομικών και των εντάσεων περί την οικονομία έχει περάσει στις πίσω θέσεις... Η Σύνοδος του ΝΑΤΟ στη Λισσαβόνα (19-20/11.) δημιουργεί μια σημαντική κινητικότητα που πρέπει να εκτιμηθεί σωστά και ν΄αναληφθούν συγκεκριμένες και στοχευμένες πρωτοβουλίες.
Για να μην μακρηγορώ, η θέση μου, -θέση στρατηγικής κίνησης στη παρούσα φάση-, για το πρόβλημα, περιληπτικά είναι :
1. Η τρέχουσα συγκυρία, παρά την εικόνα επιφανειακής ύφεσης, είναι ευνοϊκή για τις ελληνικές θέσεις και τη ρύθμιση του ζητήματος, για τους παρακάτω λόγους :
(α). Τα Σκόπια ζητούν κάτι ζωτικό για το μέλλον τους (ένταξη στο ΝΑΤΟ και έναρξη διαπραγματευτικών διαδικασιών για την Ε.Ε.), για να το πετύχουν πρέπει να δώσουν (στη διαπραγμάτευση) επίσης κάτι σημαντικό.
(β). Η ελληνική πλευρά τον τελευταίο χρόνο έχει κερδίσει πόντους και έχει διαμορφώσει ένα προφίλ καλού και αξιόπιστου διαπραγματευτή, ''δυτικών προδιαγραφών''.
(γ). Η αμερικανική πλευρά, -διοίκηση Ομπάμα-, έχει μετατοπίσει σχετικά το κέντρο βάρος προς τις ελληνικές θέσεις.
(δ). Οι σαράντα (40) επόμενες μέρες είναι η κρίσιμη περίοδος, αν αυτή περάσει αναξιοποίητη, η επόμενη είναι άγνωστο και αβέβαιο αν θα μας βρει σε παρόμοια σχετικά καλή διαπραγματευτική κατάσταση.
2. Οι κινήσεις της ελληνικής κυβέρνησης πρέπει να στραφούν και να κλιμακωθούν προς τις δύο (τρεις) μεγάλες δυνάμεις ΗΠΑ, Ρωσία (και την Κίνα). Στόχος μας : οι δυνάμεις αυτές για να διευκολύνουν επί της ουσίας και να ωθήσουν επιταχυντικά τις σχετικές συνομιλίες για την πραγματική κατάληξη τους και την οριστική εξεύρεση λύσης να αποφασίσουν και να καταστήσουν σαφές προς τα Σκόπια (και διεθνώς) τα παρακάτω:
- Οι δύο (oι τρεις) χώρες, -η κάθε μία, φυσικά, με την αυτονομία απόφασης και έκφρασης της (και όποιες άλλες,ακολούθως ή παραλλήλως)-, αποδεχόμενες ως μόνη αποτελεσματική διαδικασία αυτή των διμερών συνομιλιών υπό την αιγίδα του ΟΗΕ και με στόχο την ενίσχυση και επιτάχυνση της, αλλά κυρίως επειδή θέλουν να καταστήσουν προς κάθε κατεύθυνση ξεκάθαρο ότι το μόνο ισχυρό και αδιαμφισβήτητο όνομα για το κράτος των Σκοπίων είναι αυτό που θα προκύψει ως αποτέλεσμα των συνομιλιών ανακαλούν την προηγούμενη απόφαση αναγνώριση με το όνομα ''Μακεδονία'', υιοθετώντας την ονομασία FYROM, όπως αυτή είναι διεθνώς κατοχυρωμένη στα πλαίσια του ΟΗΕ.
- Οι ΗΠΑ μπορούν να θέσουν δημόσια και πιεστικά ως χρονικό όριο ολοκλήρωσης των συνομιλιών, την ημερομηνία της Συνόδου του ΝΑΤΟ (19-20/11.) στη Λισσαβώνα. Ανεξάρτητα από την τήρηση του σχετικού χρονοδιαγράμματος, η πλευρά των Σκοπίων, πέραν της ουσιαστικής πίεσης, θα βρίσκεται πλέον διαρκώς και υπό χρονική πίεση
- Οι χώρες της Ε.Ε., που έχουν αναγνωρίσει το κράτος των Σκοπίων με το όνομα ''Μακεδονία'', μπορούν να πράξουν ανάλογα, να πάρουν, δηλαδή, ανάλογες αποφάσεις ανάκλησης και να ασκήσουν χρονική πίεση σε συνδυασμό με την επικείμενη Σύνοδο των αρχηγών της Ε.Ε. τον Δεκέμβριο.
3. Σε κάθε περίπτωση, μία τέτοια απόφαση (και σε τελική ανάλυση θα αρκούσε, σε πρώτη φάση, μια τέτοια απόφαση και μόνο από τις ΗΠΑ, λόγω της επιρροής και της απήχησης της, -δηλαδή, ανάκλησης της ονομασίας ''Μακεδονία'', επιστροφή στο FYRΟΜ και υιοθέτησης ως μόνου νέου ονόματος εκείνου που θα δόσει η διαπραγμάτευση-, αλλάζει άρδην το τοπίο των διαπραγματεύσεων, δημιουργεί νέα σημαντικά δεδομένα και μετατοπίζει καθοριστικά τους συσχετισμούς υπέρ των ρεαλιστικών ελληνικών θέσεων (κι όχι μόνο στο ζήτημα των Σκοπίων, αλλά γενικότερα, δίνοντας ένα μήνυμα ισχύος της ελληνικής παρουσίας).
Ο υπουργός Άμυνας των Σκοπίων αντιλαμβανόμενος τη δεινή θέση της κυβέρνησής του (στην παρούσα συγκυρία) και θέλοντας μία επιτυχία -έστω και μισή, έστω και κολοβή- έφτασε σε σημείο, στις 5/10., να πει ότι : ''η χώρα του θα μπορούσε να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ με την προσωρινή της ονομασία'', την οποία δεν κατονόμασε, δεν εκφώνησε, αλλά όλοι γνωρίζουν, δηλαδή FYROM. H απόφαση των κρατών-μελών του ΝΑΤΟ, κάλλιστα μετά απ΄αυτή τη δήλωση του Υπουργού Άμυνας των Σκοπίων θα μπορούσε να ήταν : " ΟΚ ! Σας αποκαλούμε, λοιπόν, με το προσωρινό σας όνομα, FYROM, αφού το προτείνετε κιόλας, και όταν συμφωνήσετε με την Ελλάδα για το οριστικό σας όνομα, θα σας αποκαλούμε με ό,τι συμφωνήσετε και θα κάνουμε τότε αποδεκτό και το αίτημα ένταξης σας !''.
Η χώρα μας έχει αυτή την περίοδο, παρά τα άλλα μεγάλα της προβλήματα, μιά θετική συγκυρία, αυτή η κίνηση στρατηγικής μπορεί να της αποδώσει σημαντικά...
Χρειάζεται σχέδιο, αποφασιστικότητα, στόχευση, κινητοποίηση δυνάμεων και πύκνωση της διπλωματικής δράσης.
Ελευθέριος Τζιόλας
Παραθέτω παρακάτω ένα μικρό, αλλά ουσιώδες μέρος από την ισχυρά θεμελιωμένη επιχειρηματολογία του James Crawford, καθηγητής Διεθνούς Δικαίου στο Cambridge ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης (30 Μαρτίου 2011) και, επίσης, επαναφέρω στη μνήμη σας σχετικό κείμενο-άρθρο μου (στην εφημερίδα ‘’ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ’’, 10 /10/2010) που δικαιώνεται αναδρομικά, παρά την αδικαιολόγητη ένταση που δημιουργήθηκε τότε, κατά την δημοσίευσή του, και αποτελεί -και σήμερα- σημαντική συμβολή για την πολιτική που οφείλει να αναπτύξει και ακολουθήσει η ελληνική κυβέρνηση στο κρίσιμο αυτό εθνικό θέμα..
Α. Αναφέρει, λοιπόν, ο καθηγητής J.Crawford, που συμμετείχε στην ελληνική αντιπροσωπεία : ''Eίναι σαφές από τα γεγονότα ότι η ενάγουσα (η κυβέρνηση των Σκοπίων) αναφέρεται και συνεχίζει να αναφέρεται με διαφορετικό όνομα στους διεθνείς οργανισμούς από αυτό που έχει συνομολογηθεί [επισυνάπτονται στοιχεία δεκάδων περιπτώσεων, όπως αυτή του κ.Κερίμ που ως προεδρεύων της Γεν.Συνέλευσης του ΟΗΕ επέμενε να αναφέρει τη χώρα του ως ''Μακεδονία'']. Η ενάγουσα έχει επιδιώξει σε κάθε διαθέσιμη ευκαιρία να διασφαλίσει τη χρήση ενός ονόματος το οποίο δεν έχει συμφωνηθεί με την Ελλάδα.Αυτό, επίσης, ισοδυναμεί με προσπάθεια εκτροχιασμου σε slow motion και της συμφωνημένης διαδικασίας των σχετικών διαπραγματεύσεων...
Πρέπει να τονισθεί ότι και η Ενδιάμεση Συμφωνία, άρθρο 11 (δεύτερη παράγραφος) προβλέπει ότι η Ελλάδα διατηρεί το δικαίωμα να αντιταχθεί στην ένταξη της fYROM σε διεθνείς οργανισμούς, εφ΄όσον επιχειρηθεί να γίνει με όνομα διαφορετικό από αυτό που που προβλέπεται στην απόφαση 817 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, δηλαδή το : fYROM.
...Το ΝΑΤΟ στη Σύνοδο του Βουκουρεστίου έλαβε την απόφαση ότι ο αιτών (κυβέρνηση των Σκοπίων) δεν έχει ικανοποιήσει τους όρους για σχέσεις καλής γειτονίας που είναι υποχρεωτικές για όλα τα κράτη-μέλη. Και η απόφαση αυτή είναι απόφαση της Συμμαχίας."
Β. Αναφέρω ( ο ίδιος) στο συγκεκριμένο κείμενο-άρθρο μου, από τις 10/10/2010 :
Το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων, μεγάλο εθνικό θέμα, λόγω της κρισιμότητας των οικονομικών και των εντάσεων περί την οικονομία έχει περάσει στις πίσω θέσεις... Η Σύνοδος του ΝΑΤΟ στη Λισσαβόνα (19-20/11.) δημιουργεί μια σημαντική κινητικότητα που πρέπει να εκτιμηθεί σωστά και ν΄αναληφθούν συγκεκριμένες και στοχευμένες πρωτοβουλίες.
Για να μην μακρηγορώ, η θέση μου, -θέση στρατηγικής κίνησης στη παρούσα φάση-, για το πρόβλημα, περιληπτικά είναι :
1. Η τρέχουσα συγκυρία, παρά την εικόνα επιφανειακής ύφεσης, είναι ευνοϊκή για τις ελληνικές θέσεις και τη ρύθμιση του ζητήματος, για τους παρακάτω λόγους :
(α). Τα Σκόπια ζητούν κάτι ζωτικό για το μέλλον τους (ένταξη στο ΝΑΤΟ και έναρξη διαπραγματευτικών διαδικασιών για την Ε.Ε.), για να το πετύχουν πρέπει να δώσουν (στη διαπραγμάτευση) επίσης κάτι σημαντικό.
(β). Η ελληνική πλευρά τον τελευταίο χρόνο έχει κερδίσει πόντους και έχει διαμορφώσει ένα προφίλ καλού και αξιόπιστου διαπραγματευτή, ''δυτικών προδιαγραφών''.
(γ). Η αμερικανική πλευρά, -διοίκηση Ομπάμα-, έχει μετατοπίσει σχετικά το κέντρο βάρος προς τις ελληνικές θέσεις.
(δ). Οι σαράντα (40) επόμενες μέρες είναι η κρίσιμη περίοδος, αν αυτή περάσει αναξιοποίητη, η επόμενη είναι άγνωστο και αβέβαιο αν θα μας βρει σε παρόμοια σχετικά καλή διαπραγματευτική κατάσταση.
2. Οι κινήσεις της ελληνικής κυβέρνησης πρέπει να στραφούν και να κλιμακωθούν προς τις δύο (τρεις) μεγάλες δυνάμεις ΗΠΑ, Ρωσία (και την Κίνα). Στόχος μας : οι δυνάμεις αυτές για να διευκολύνουν επί της ουσίας και να ωθήσουν επιταχυντικά τις σχετικές συνομιλίες για την πραγματική κατάληξη τους και την οριστική εξεύρεση λύσης να αποφασίσουν και να καταστήσουν σαφές προς τα Σκόπια (και διεθνώς) τα παρακάτω:
- Οι δύο (oι τρεις) χώρες, -η κάθε μία, φυσικά, με την αυτονομία απόφασης και έκφρασης της (και όποιες άλλες,ακολούθως ή παραλλήλως)-, αποδεχόμενες ως μόνη αποτελεσματική διαδικασία αυτή των διμερών συνομιλιών υπό την αιγίδα του ΟΗΕ και με στόχο την ενίσχυση και επιτάχυνση της, αλλά κυρίως επειδή θέλουν να καταστήσουν προς κάθε κατεύθυνση ξεκάθαρο ότι το μόνο ισχυρό και αδιαμφισβήτητο όνομα για το κράτος των Σκοπίων είναι αυτό που θα προκύψει ως αποτέλεσμα των συνομιλιών ανακαλούν την προηγούμενη απόφαση αναγνώριση με το όνομα ''Μακεδονία'', υιοθετώντας την ονομασία FYROM, όπως αυτή είναι διεθνώς κατοχυρωμένη στα πλαίσια του ΟΗΕ.
- Οι ΗΠΑ μπορούν να θέσουν δημόσια και πιεστικά ως χρονικό όριο ολοκλήρωσης των συνομιλιών, την ημερομηνία της Συνόδου του ΝΑΤΟ (19-20/11.) στη Λισσαβώνα. Ανεξάρτητα από την τήρηση του σχετικού χρονοδιαγράμματος, η πλευρά των Σκοπίων, πέραν της ουσιαστικής πίεσης, θα βρίσκεται πλέον διαρκώς και υπό χρονική πίεση
- Οι χώρες της Ε.Ε., που έχουν αναγνωρίσει το κράτος των Σκοπίων με το όνομα ''Μακεδονία'', μπορούν να πράξουν ανάλογα, να πάρουν, δηλαδή, ανάλογες αποφάσεις ανάκλησης και να ασκήσουν χρονική πίεση σε συνδυασμό με την επικείμενη Σύνοδο των αρχηγών της Ε.Ε. τον Δεκέμβριο.
3. Σε κάθε περίπτωση, μία τέτοια απόφαση (και σε τελική ανάλυση θα αρκούσε, σε πρώτη φάση, μια τέτοια απόφαση και μόνο από τις ΗΠΑ, λόγω της επιρροής και της απήχησης της, -δηλαδή, ανάκλησης της ονομασίας ''Μακεδονία'', επιστροφή στο FYRΟΜ και υιοθέτησης ως μόνου νέου ονόματος εκείνου που θα δόσει η διαπραγμάτευση-, αλλάζει άρδην το τοπίο των διαπραγματεύσεων, δημιουργεί νέα σημαντικά δεδομένα και μετατοπίζει καθοριστικά τους συσχετισμούς υπέρ των ρεαλιστικών ελληνικών θέσεων (κι όχι μόνο στο ζήτημα των Σκοπίων, αλλά γενικότερα, δίνοντας ένα μήνυμα ισχύος της ελληνικής παρουσίας).
Ο υπουργός Άμυνας των Σκοπίων αντιλαμβανόμενος τη δεινή θέση της κυβέρνησής του (στην παρούσα συγκυρία) και θέλοντας μία επιτυχία -έστω και μισή, έστω και κολοβή- έφτασε σε σημείο, στις 5/10., να πει ότι : ''η χώρα του θα μπορούσε να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ με την προσωρινή της ονομασία'', την οποία δεν κατονόμασε, δεν εκφώνησε, αλλά όλοι γνωρίζουν, δηλαδή FYROM. H απόφαση των κρατών-μελών του ΝΑΤΟ, κάλλιστα μετά απ΄αυτή τη δήλωση του Υπουργού Άμυνας των Σκοπίων θα μπορούσε να ήταν : " ΟΚ ! Σας αποκαλούμε, λοιπόν, με το προσωρινό σας όνομα, FYROM, αφού το προτείνετε κιόλας, και όταν συμφωνήσετε με την Ελλάδα για το οριστικό σας όνομα, θα σας αποκαλούμε με ό,τι συμφωνήσετε και θα κάνουμε τότε αποδεκτό και το αίτημα ένταξης σας !''.
Η χώρα μας έχει αυτή την περίοδο, παρά τα άλλα μεγάλα της προβλήματα, μιά θετική συγκυρία, αυτή η κίνηση στρατηγικής μπορεί να της αποδώσει σημαντικά...
Χρειάζεται σχέδιο, αποφασιστικότητα, στόχευση, κινητοποίηση δυνάμεων και πύκνωση της διπλωματικής δράσης.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου