Τρίτη, 9 Δεκεμβρίου 2014

Εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας: Μια υποψηφιότητα πολλαπλών αναγνώσεων, του Γιάννη Νικολόπουλου

Διαβάζοντας χθες τη δήλωση της κυβερνητικής εκπροσώπου, Σοφίας Βούλτεψη, υπέθεσα προς στιγμήν ότι η συγκυβέρνηση αποφάσισε να διαλύσει τη Βουλή και να προχωρήσει σε πρόωρη προσφυγή στις κάλπες, με αφορμή τις εξελίξεις στο Eurogroup, επικαλούμενη ως «κρίσιμο εθνικό ζήτημα» ακριβώς τις σχετικές αποφάσεις αυτού του οργάνου. Γενικά, το γράμμα και το πνεύμα του κειμένου δεν κόλλαγε και τόσο με την κατακλείδα για επίσπευση της εκλογής νέου Προέδρου της Δημοκρατίας. Περισσότερο με προεκλογική έκκληση έμοιαζε, ρίχνοντας πια το μπαλάκι της πρόκλησης μιας εθνικής, εκλογικής αναμέτρησης στη Βουλή, ως σύνολο, και στον κάθε βουλευτή, ξεχωριστά, κατά τη διάρκεια των άγονων ψηφοφοριών για την ανάδειξη του νέου Προέδρου.
Αλλά, αν και ο Πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς αποδεικνύεται εκ των πραγμάτων όχι αρκετά …θαρραλέος μπροστά στην άσκηση αυτής της δυνατότητας (τίποτα δεν τον εμπόδιζε να προχωρήσει σε μια πρόωρη προσφυγή για «κρίσιμο εθνικό θέμα» –διάβαζε, αποφάσεις Eurogroup και τι μέλλει γενέσθαι με την τρόικα–, και μετά, στις προβλεπόμενες ημερομηνίες να εκλεγόταν Πρόεδρος, εκεί στα μέσα Μαρτίου: κατά τα άλλα ο κακός ΣΥΡΙΖΑ είναι που χρησιμοποιεί την εκλογή Προέδρου για την πρόκληση εκλογών…)–, με την επιλογή του Σταύρου Δήμα, ο πρωθυπουργός δείχνει ότι δεν είναι αχάριστος: Δύο, βασικοί πρωταγωνιστές, που τον υποστήριξαν στη «γαλάζια» εσωκομματική αναμέτρηση του 2009 κόντρα στην Ντόρα Μπακογιάννη, ανταμείβονται σταθερά για την επιλογή τους. Ο ένας είναι ο Δήμας, ο άλλος ο Δημήτρης Αβραμόπουλος.

Το 2011 εισήλθαν ως «τοποτηρητές» της ΝΔ, στη κυβέρνηση συνεργασίας Λουκά Παπαδήμου, παίρνοντας και δύοκρίσιμα, βαριά χαρτοφυλάκια – των Εξωτερικών (και την αντιπροεδρία της συγκυβέρνησης) ο πρώτος, της Άμυνας, ο δεύτερος. Ο Αβραμόπουλος πλέον είναι …Δήμας, στη θέση δηλαδή που επί κυβερνήσεων Κώστα Καραμανλή κατείχε ο κορίνθιος πολιτικός στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο δεΔήμας, υποψήφιος για την Προεδρία της Δημοκρατίας…

Και επειδή είναι υποψήφιος για την Προεδρία της Δημοκρατίας, η Συγγρού διένειμε μιας μορφής βιογραφικό του στα ΜΜΕ, που σε ένα τουλάχιστον σημείο προκαλεί εντύπωση. Γιατί ενώ ο Σαμαράς έκρινε σκόπιμο να ισχυριστεί ότι «ο Δήμας είναι πρόταση που ενώνει και εμπνέει», στο βιογραφικό του υπενθυμίζεται ένα περιστατικό που για τους πολλούς, έχει χαθεί στη λήθη του χρόνου: Η αφορμή της παραίτησής του από την κυβέρνηση Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, το 1991.

Αν και τονίζεται η διακριτικότητα του Δήμα («τα αίτια της παραίτησης δεν αποσαφηνίστηκαν από τον ίδιο»), το βιογραφικό ρίχνει (ξανά…) το μπαλάκι στον Τύπο της εποχής, κάνοντας λόγο για «φραστικό επεισόδιο με τη σύζυγο του πρωθυπουργού, Μαρίκα Μητσοτάκη». Πάλι καλά, που δεν έκαναν τον κόπο να θυμίσουν τις …κακές γλώσσες της εποχής, που υποστήριζαν ότι η πρωθυπουργική σύζυγος είχε χειροδικήσει εναντίον του τότε υπουργού, ο οποίος, μετά την παραίτησή του, βρέθηκε να συναποτελεί, μαζί με τον Μιλτιάδη Έβερτ και τον Θανάση Κανελλόπουλο, την εσωκομματική αντιπολιτευτική «τρόικα» στη ΝΔ του αρχηγού (και πρωθυπουργού) Κ. Μητσοτάκη. Επομένως, ο Δήμας μπορεί να …«ενώνει και να εμπνέει», κατά τον Πρωθυπουργό – όμως και έμμεσα σηματοδοτεί την πατροπαράδοτη, διαχωριστική γραμμή μέσα στη ΝΔ: η οικογένεια Μητσοτάκη απέναντι στην καραμανλική παράδοση του κόμματος.

Πρώτη, λοιπόν, ‘’έσωθεν’’ καλή μαρτυρία για τον υποψήφιο Πρόεδρο – και ταυτόχρονα άλλοθι για ορισμένους που θα τον καλόβλεπαν ως επόμενο Πρόεδρο–, οι «αντιμητσοτακικές» περγαμηνές του. Αλλά η υποψηφιότητα Δήμα προσφέρει και δύο ακόμη άλλοθι-πασπαρτού, για όσους θα εμφανιστούν σαν «πρόθυμοι από καιρό (και περισσότερο από τον πρωθυπουργό) θαρραλέοι» ενόψει των ψηφοφοριών:

Πρώτον, ότι κατά την πρόσφατη κυβερνητική θητεία της ΝΔ, με πρωθυπουργό τον Κώστα Καραμανλή, ο Δήμας ήταν επίτροπος – «πολιτικός αναχωρητής» στις Βρυξέλλες. Άρα, για τους «πρόθυμους και θαρραλέους», δεν έχει ευθύνες για τη διαχείριση της οικονομίας, πριν από τη χρεοκοπία της χώρας, εκείνη την περίοδο.
Και δεύτερον, ίσως βασικότερο, ότι κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών, στις διαδοχικές συνθέσεις της Βουλής που προέκυψαν το 2009 και το 2012, ο ίδιος δεν ήταν βουλευτής και δεν έχει ψηφίσει ούτε ένα Μνημόνιο, ούτε ένα Μεσοπρόθεσμο… Επομένως, ούτε λίγο ούτε πολύ, όλο και κάποιος θα βρεθεί να υποστηρίξει ότι ο Δήμας σηματοδοτεί και την …έξοδο από το Μνημόνιο! Το ότι υπήρξε αντιπρόεδρος και υπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση συνεργασίας Παπαδήμου είναι σχεδόν …πταίσμα – εξάλλου δεν είχε και κάποιο, παραγωγικό ή οικονομικό χαρτοφυλάκιο, άμεσα συνδεδεμένο με τη φτώχεια, την εσωτερική υποτίμηση, τις άγριες περικοπές…

Υποψηφιότητα, λοιπόν, πολλαπλών αναγνώσεων και αποστολών ο Δήμας. Με πολλά άλλοθι, για όσους θέλουν να βρίσκουν τέτοια. Αλλά και υποψηφιότητα ρίσκου. που έχει αναληφθεί αρμοδίως από το δίδυμο Σαμαρά-Βενιζέλου, στην περίπτωση προκήρυξης πρόωρων εκλογών λόγω των άγονων ψηφοφοριών στη Βουλή. Απλώς οι ίδιοι απέφυγαν να το αναλάβουν ρητά, καθαρά και κατηγορηματικά διαλύοντας τη Βουλή για «κρίσιμο, εθνικό θέμα». Η εκλογή νέου Προέδρου τους έλυσε το γόρδιο δεσμό και το γρίφο εντός των κομμάτων τους και εκτός της χώρας. Και ας έγραψε και διένειμε άλλα, η Σοφία Βούλτεψη…

rednotebook.gr 

Δεν υπάρχουν σχόλια: